Η Ελλάδα οδεύει προς ακόμη μία χρονιά-ρεκόρ στον τουρισμό, με τις αφίξεις να εκτιμάται ότι θα ξεπεράσουν τα 35 εκατομμύρια. Προορισμοί όπως η Μύκονος και η Σαντορίνη εμφανίζουν ήδη πληρότητες άνω του 90% για την καλοκαιρινή περίοδο, ενώ και η Κρήτη καταγράφει έντονη ζήτηση από ευρωπαϊκές αγορές.
Ωστόσο, πίσω από τα εντυπωσιακά νούμερα, αναδύεται ένα διαφορετικό αφήγημα: αυτό της καθημερινής πίεσης στους μόνιμους κατοίκους.
Η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων έχει αλλάξει δραματικά την αγορά κατοικίας. Στην Αθήνα, οι τιμές ενοικίων έχουν αυξηθεί έως και 20–25% μέσα σε δύο χρόνια, με περιοχές όπως το κέντρο και τα νότια προάστια να εμφανίζουν ακόμη μεγαλύτερες αυξήσεις.
Σε πολλές περιπτώσεις, ιδιοκτήτες προτιμούν να διαθέτουν τα ακίνητα σε τουρίστες, καθώς τα έσοδα μπορεί να είναι διπλάσια σε σχέση με τη μακροχρόνια μίσθωση. Αυτό όμως μειώνει δραστικά την προσφορά κατοικιών για μόνιμους κατοίκους.
Αντιδράσεις κατοίκων και τοπικών κοινωνιών
Το φαινόμενο του «υπερτουρισμού» δεν είναι πλέον θεωρητικό. Σε νησιά και αστικά κέντρα, οι κάτοικοι κάνουν λόγο για:
- έλλειψη στέγασης
- αυξημένο κόστος ζωής
- επιβάρυνση υποδομών
Σε ορισμένες περιοχές, έχουν ήδη καταγραφεί κινητοποιήσεις, με αιτήματα για περιορισμό των Airbnb και αυστηρότερη ρύθμιση της αγοράς.
Στο τραπέζι βρίσκονται σενάρια για:
- περιορισμό αδειών βραχυχρόνιας μίσθωσης
- φορολογικές παρεμβάσεις
- κίνητρα για μακροχρόνια ενοικίαση
Ωστόσο, η ισορροπία είναι λεπτή: ο τουρισμός αποτελεί βασικό πυλώνα της οικονομίας, αλλά η κοινωνική πίεση αυξάνεται.