Τοσο μπορουσε…τοσο εχασε

Ο θρύλος λέει ότι ο Μάντης Κάλχας ήταν ο βασικός… πληροφοριοδότης των Αχαιών στην εκστρατεία της Τροίας, ωστόσο στον αποψινό «πόλεμο» του Καραϊσκάκη οι μαντικές ικανότητες ήταν απολύτως προαιρετικές για να προβλέψει κάποιος την εικόνα που θα είχε το Ολυμπιακός – Μπάγερν Μονάχου. Το τι μπορεί να παράξει η βαυαρική ποδοσφαιρική μηχανή εντός αγωνιστικού χώρου, τα «πως» και τα «ποιος» είναι γνωστά ανά την υφήλιο. Το θέμα ήταν το πως θα κατέβαιναν στον αγωνιστικό χώρο του Καραϊσκάκη οι νταμπλούχοι Ελλάδας, με τι διάθεση, με τι πλάνο και το πως τελικά θα μετουσίωναν τη θεωρία σε πράξη…

Η σέντρα του αγώνα που βρήκε τον Ολυμπιακό να συμμετάσχει για 17η φορά στην ιστορία του στους ομίλους του Champions League, στο 240ο ευρωπαϊκό του ματς, σήμανε και την έναρξη της ποδοσφαιρικής βερσιόν του «Δαβίδ εναντίον Γολιάθ». Ένα ιστορικό κλισέ που βρίσκει 100% εφαρμογή στην περίσταση. Με φρέσκες τις «ερυθρόλευκες» θύμησες από την περσινή εντυπωσιακή πρεμιέρα με το 3-2 επί της φιναλίστ Ατλέτικο Μαδρίτης και με τον αέρα των πέντε σερί εντός έδρας νικών στη διοργάνωση, οι παίκτες του Μάρκο Σίλβα ξεκίνησαν το παιχνίδι προσπαθώντας να ορθώσουν ένα ανθρώπινο τείχος μπροστά στα… πυρηνικά όπλα των Γερμανών.

Οι φιλοξενούμενοι πήραν αμέσως -όπως αναμενόταν- την πρωτοβουλία και την κατοχή της μπάλας, ενώ ο δε Ολυμπιακός φυσιολογικά και… αναγκαστικά έδωσε χώρο στον αντίπαλο. Σε γενικές γραμμές ο ρυθμός ήταν καλός, με τους γηπεδούχους να δείχνουν διάθεση για πολύ τρέξιμο και έντονο πρέσινγκ στη μεσαία γραμμή, πέφτοντας με μεγάλη ένταση πάνω στη μπάλα.

Οι Πειραιώτες μάλιστα είχαν και τις πρώτες ουσιαστικές επιθετικές ενέργειες, προσπαθώντας πάντα να χτυπήσουν γρήγορα στην αντεπίθεση, με ταχύτατες εναλλαγές μπάλας από τις δύο πτέρυγες. Γιατί μπορεί μεν ο Μάρκο Σίλβα να μην κατέβασε το σύνηθες 4-2-3-1 με τα δύο κλασικά εξτρέμ, ωστόσο το επιθετικό πλάνο που έχει διδάξει στου Ρέντη από την πρώτη του ημέρα, διατήρησε τα βασικά χαρακτηριστικά του, πάντα δεδομένων των συνθηκών και του αντιπάλου. Στο 8′ η κεφαλιά του Κσάμι μετά από κόρνερ δεν απείλησε τον Νόιερ, όπως και το σουτ του Τσόρι από πλάγια θέση στο 11′.

Στραβο…κεφαλιά Ιντέγε και κλειστοί διάδρομοι

Στο 20′ ο Ολυμπιακός είχε και την πρώτη του κλασική ευκαιρία στο ματς, με την κούρσα του Μαζουακού, τη σέντρα του Πάρντο που κόντραρε και στρώθηκε λουκούμι για το κεφάλι του Ιντέγε, όμως η κεφαλιά του Νιγηριανού ήταν αδύναμη και πάνω στα χέρια του Νόιερ. Η Μπάγερν την ίδια ώρα γυρόφερνε την περιοχή του Ρομπέρτο προσπαθώντας να δημιουργήσει φάσεις, είτε με τους Κόστα και Μίλερ στις πτέρυγες, είτε με τις κάθετες μπαλιές των τριών ταλαντούχων χαφ της, ωστόσο ο Ολυμπιακός έκλεισε αποτελεσματικά τους διαδρόμους μέχρι το 20-25′.

Η πρώτη μεγάλη ευκαιρία για τους Γερμανούς, ήρθε στο 26′ με την κεφαλιά του Λεβαντόφσκι να σκάει στο έδαφος για να περάσει κάτω από τα πόδια του Ρομπέρτο και τον Ιντέγε να σώζει το 0-1 πάνω στη γραμμή. Από εκείνο το σημείο, η γερμανική ομάδα ανέβασε τους ρυθμούς της. Στο 34′ το σουτ του Κόστα μετά από επίθεση διαρκείας, κατέληξε στα χέρια του Ρομπέρτο, ενώ στο επόμενο λεπτό, ο Ισπανός γκολκίπερ έσωσε και πάλι την εστία του με μια τρομερή απόκρουση στο σουτ του Λεβαντόφσκι έπειτα από άριστα οργανωμένη επίθεση της Μπάγερν.

Μέχρι το τέλος του πρώτου μέρους υπήρξαν κάποια επικίνδυνα σουτ από Μπερνάτ και Τσάμπι Αλόνσο, μια κεφαλιά του Ντα Κόστα που δεν ανησύχησε τον Γερμανό γκολκίπερ, όπως και μια καλή ευκαιρία στο 44′ για τον Τσόρι ο οποίος απέφυγε δύο αντιπάλους όμως το σουτ που δοκίμασε κόντραρε στα σώματα. Το 68% της κατοχής μπάλας για τη Μπάγερν αλλά και οι σχετικά μοιρασμένες φάσεις για τις δύο ομάδες μάλλον αποτυπώνονταν δίκαια στο 0-0 του πίνακα του Καραϊσκάκη.

Από όλους τους τρόπους, το «έφαγε»… έτσι

Δυστυχώς για τον Ολυμπιακό, ότι δεν κατάφερε η Μπάγερν στο πρώτο ημίχρονο με ορθολογικό τρόπο το πέτυχε με ένα απίθανο γκολ του Μίλερ, στην πρώτη φάση του δεύτερου μέρους στο 51′. Η μπάλα έφτασε δεξιά στον Γερμανό επιθετικό, σχεδόν πάνω στην πλάγια γραμμή, αυτός σήκωσε το κεφάλι για να κοιτάξει προς την περιοχή όπου υπήρχαν δύο συμπαίκτες του, έκανε μια σέντρα-σουτ και κάπως έτσι, η μπάλα… σφηνώθηκε στο δεξί «Γ» του Ρομπέρτο που αν και έκανε εντυπωσιακό άλμα δεν μπόρεσε να γλιτώσει το μοιραίο για την εστία του.

Στην προσπάθειά του να επαναφέρει την ομάδα του στη διεκδίκηση ενός θετικού αποτελέσματος μετά το γκολ του Μίλερ, ο Μάρκο Σίλβα έκανε αλλαγές, ρίχνοντας στο ματς Ερνάνι και Φορτούνη ενώ άλλαξε και το σχήμα σε 4-2-3-1 μήπως και ο Ολυμπιακός κερδίσει κάποια μέτρα στο γήπεδο και χρόνο με τη μπάλα στα πόδια του. Ωστόσο ακόμη και έτσι δεν άλλαξαν πολλά πράγματα κόντρα στην καλοκουρδισμένη ομάδα του Γκουαρντιόλα. Ο Ιντέγε είχε ένα πολύ καλό σουτ στο 56′, ενώ ο Ρομπέρτο απέκρουσε το σουτ του Μίλερ στο 67′ στην πρώτη καλή στιγμή της Μπάγερν μετά το γκολ. Σε εκείνο το σημείο, η κατοχή μπάλας ήταν στο 35-65 και οι επιτυχημένες πάσες των δύο ομάδων στο 114-451. Κοινώς, μια από τις περιπτώσεις που η στατιστική έλεγε την απόλυτη αλήθεια ενός αγώνα.

Ευκαιρία στα σκουπίδια και χαριστική βολή

Η ύστατη προσπάθεια έγινε στα τελευταία 10 λεπτά, με τους παίκτες του Ολυμπιακού να πιέζουν και να δίνουν ότι έχει απομείνει στο ντεπόζιτο. Στο 83′ η μπάλα έφτασε… κάπως στον Σαλίνο, αυτός μπήκε στην περιοχή για το τετ-α-τετ με τον Νόιερ, έκανε κάτι σαν σουτ με το αριστερό πόδι και η μπάλα πέρασε ένα μέτρο άουτ. Ότι δεν κατάφερε ο Βραζιλιάνος, το έκανε ο Μάριο Γκέτσε που είχε μπει νωρίτερα σαν αλλαγή. Στο 89′ λοιπόν ήρθε η χαριστική βολή με ένα δυνατό σουτ του Γερμανού μεσοεπιθετικού από σχετικά πλάγια θέση στο ύψος της μικρής περιοχής, με το οποίο νίκησε τον Ρομπέρτο. Το ματς ολοκληρώθηκε και με ένα αχρείαστο πέναλτι από πλευράς Ολυμπιακού, το οποίο κέρδισε -σωστά- ο Κομάν και εκτέλεσε εύστοχα ο Μίλερ για το 0-3.

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ: Μπορούσε κάτι καλύτερο;

Τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά: απέναντι σε μια από τις τρεις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης και ένα από τα μεγάλα φαβορί για τον τίτλο, ο Ολυμπιακός πήγε το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα εκεί που έπρεπε να το πάει για να έχει όποιες λίγες ελπίδες του αναλογούσαν. Κλειστό παιχνίδι, καλό πρέσινγκ, λίγοι χώροι, μεγάλη διάθεση για τρέξιμο και αλληλοκαλύψεις. Το ότι οι Γερμανοί ήταν καλύτεροι σε όλες τις λεπτομέρειες, πιο αποτελεσματικοί, πιο ποιοτικοί και στο τέλος της ημέρας με απαντήσεις στα «ερωτήματα» της ερυθρόλευκης άμυνας, δείχνουν με λίγα λόγια και τη χαώδη διαφορά δυναμικότητας. Ασχέτως του ότι το σκορ ψιλοξέφυγε στο τέλος, δεν σημαίνει ότι η εμφάνιση του Ολυμπιακού ήταν κακή συνολικά. Έκανε ότι μπορούσε, απλώς αυτό δεν ήταν αρκετό. Το «ΟΧΙ» στην ερώτησή μας, είναι εκκωφαντικό.

ATM: Το ταμείο του αγώνα
Όπως ήδη προαναφέρθηκε, ο Ολυμπιακός έκανε το καλύτερο δυνατό απέναντι σε έναν πανίσχυρο αντίπαλο για το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα. Δέχθηκε ένα μάλλον τυχερό γκολ που τον «ξεκλείδωσε» στην άμυνα και από κει και πέρα όλα ήταν μάλλον πολύ απλά για τη γερμανική μηχανή. Επαναλαμβάνουμε: καλή εμφάνιση από τους νταμπλούχους Ελλάδας δεδομένων των συνθηκών αλλά και δίκαιη, καθαρή νίκη για τη Μπάγερν που παρέμεινε αήττητη κόντρα σε ελληνικές ομάδες (6-2-0). Ο Ολυμπιακός πλέον κοιτάει μπροστά και συνεχίζει την προσπάθειά του για ότι καλύτερο μπορεί στον όμιλο έχοντας καθαρή τη συνείδησή του για την προσπάθεια που έκανε στο πρώτο ματς.

GREXIT: Ο χειρότερος του αγώνα
Αρτούρ Μαζουακού. Και με μεγάλη διαφορά. Πολλά λάθη, πολλές αποτυχημένες επιθετικές ενέργειες, πολλές φάσεις στις οποίες έδειξε να βρίσκεται σε… άλλο πλανήτη. Ο Γάλλος, παρά τη δεδομένη ποιότητά του και τα περιθώρια εξέλιξης που έχει, συνεχίζει να είναι σταθερά από τους χειρότερους σε απόδοση εδώ και μήνες.

CAPITAL CONTROL: Ο έλεγχος των διαιτητών
Καμία απολύτως επιρροή δεν είχαν στην τελική έκβαση του αγώνα οι αποφάσεις του ισπανικού διαιτητικού τρίο. Σωστά βγήκαν κάρτες στις περιπτώσεις που χρειάστηκε, σωστό και το πέναλτι υπέρ της Μπάγερν στο τέλος.

ΕURO GROUP: Αυτοί που έκριναν το ματς
Τόμας Μίλερ. Ένας από τους ποιοτικότερους περιφερειακούς επιθετικούς των ευρωπαϊκών γηπέδων, έκανε και πάλι τη διαφορά και ξεκλείδωσε την άμυνα του αντιπάλου για τη Μπάγερν όταν η ομάδα του τον χρειάστηκε. Σε γενικές γραμμές, μαζί με τον Κόστα στην απέναντι πτέρυγα ήταν οι δύο παίκτες που προκαλούσαν έξτρα… εφίδρωση στην ερυθρόλευκη άμυνα όποτε ακουμπούσαν τη μπάλα.

PLAN B: Η προετοιμασία των προπονητών
Με 4-3-2-1 κατέβασε τον Ολυμπιακό ο Μάρκο Σίλβα, δηλαδή σχήμα διαφοροποιημένο και εναρμονισμένο με τις επιταγές του δύσκολου αυτού αγώνα. Ο Πορτογάλος τεχνικός προτίμησε να χρησιμοποιήσει τον Σαλίνο στα χαφ και τον Τσόρι όχι σε ρόλο «δεκαριού». Κατά τα άλλα, Ρομπέρτο στο τέρμα, Μαζουακού, Ομάρ, Σιόβας-Ντα Κόστα στην άμυνα, Καμπιάσο μπροστά από τα στόπερ και Κασάμι, Σαλίνο πιο μπροστά ως εσωτερικοί μέσοι. Τσόρι και Πάρντο πίσω από τον Ιντέγε.
Ο Γκουαρντιόλα στην αντίπερα όχθη επέλεξε σχήμα 4-3-3, με Νόιερ κάτω από τα δοκάρια, Μπερνάτ και Λαμ στα άκρα της άμυνας με δίδυμο στόπερ τους Μπόατενγκ-Αλάμπα. Αλόνσο, Βιντάλ και Τιάγκο ήταν η τριπλέτα των χαφ, αριστερά στα εξτρέμ ο Κόστα, δεξιά ο Μίλερ και «κορυφή» ο Λεβαντόφσκι.

Οι συνθέσεις των ομάδων:
Ολυμπιακός (Μάρκο Σίλβα):  Ρομπέρτο, Μασουακού, Ομάρ, Ντα Κόστα, Σιόβας, Καμπιάσο (60’ Φορτούνης), Κασάμι, Σαλίνο, Ντομίνγκες (60’ Ερνάνι), Πάρντο (81’ Σεμπά), Ιντέγε.
Μπάγερν Μονάχου (Πεπ Γκουαρδιόλα): Νόιερ, Μπόατενγκ, Μπερνάτ, Λαμ, Αλάμπα, Αλκάνταρα, Κόστα, Αλόνσο (76’ Κίμιχ), Βιντάλ (78’ Γκέτσε), Λεβαντόφσκι (59’ Κομάν), Μίλερ.
Διαιτητής: Κάρλος Βελάσκο Καρβάγιο (Ισπανία)
Βοηθοί: Ρομπέρτο Αλόνσο (Ισπανία), Χουάν Γιούστε (Ισπανία)
Τέταρτος: Άνχελ Νεβάδο Ροντρίγκεθ (Ισπανία)