«Των οικιών ημών εμπιπραμένων, ημείς άδομεν»
(Ενώ τα σπίτια μας καίγονται, εμείς τραγουδάμε).
Προέρχεται από έναν αρχαίο μύθο του Αισώπου.
Σαλιγκάρια που ψήνονταν στα κάρβουνα
και έβγαζαν ήχο καθώς ζεσταίνονταν,
με αποτέλεσμα οι γύρω να νομίζουν
ότι τραγουδούν ενώ στην πραγματικότητα καιγόταν.
Συμβολίζει την αμεριμνησία ή την αυτοκαταστροφή
μπροστά σε μία συμφορά.
Αποτελούν παραδοσιακό μεζέ
και βασικό υλικό για πολλές ελληνικές συνταγές.
