Το ρόδι, στην Ελλάδα από αρχαιοτάτων χρόνων, ήταν σύμβολο γονιμότητας και ευτυχίας.
Ο μύθος της αρπαγής της Περσεφόνης βασίζεται στη γονιμότητα του ροδιού.
Όπως αναφέρεται σε αυτόν, την ώρα που η νεαρή Περσεφόνη
έκοβε λουλούδια από ένα χωράφι, την απήγαγε ο θεός Πλούτων
που ήταν ερωτευμένος μαζί της, μεταφέροντας την στον Άδη,
δηλαδή στην δική του επικράτεια του κάτου κόσμου.
Όμως η μητέρα της Δήμητρα, θεά της γονιμότητας και καρποφορίας της Γης,
από τη στεναχώρια της για τον χαμό της κόρης της,
απώλεσε αυτές τις ιδιότητες της παύοντας να καρποφορεί,
με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν πλέον τροφές για τους θνητούς.
Κατόπιν τούτου, ο Δίας
(αδελφός επίσης της Δήμητρας, αλλά ταυτόχρονα και του Πλούτωνα)
άρχισε να μεσολαβεί ώστε να επιτύχει
την επιστροφή της Περσεφόνης στον άνω κόσμο.
Ο Πλούτωνας όμως προκειμένου να τη κρατήσει,
της έδωσε να φάει ένα ρόδι έτσι ώστε, μέσω αυτού
και της συνδρομής του σπέρματος του,
να την καταστήσει υπέρ-γόνιμη προς όφελος του Άδη.
Η παρέμβαση όμως του Δία είχε το αποτέλεσμα της.
Η πολλαπλά γόνιμη πλέον Περσεφόνη,
θα μοίραζε τον χρόνο της
και ταυτόχρονα τη γονιμότητα της καρποφορίας της,
μεταξύ του άνω κόσμου (άνοιξη και καλοκαίρι)
και του Άδη (χειμώνα).
Έτσι την άνοιξη και καλοκαίρι οι άνθρωποι
μπορούν πλέον να απολαμβάνουν
και να χορταίνουν όλους αυτούς τους καρπούς
που παράγει η Γη μας,
αποτέλεσμα της γονιμότητας της Περσεφόνης,
λόγω τού ροδιού που ο Πλούτων της έδωσε να φάει,
ενώ στη διάρκεια του χειμώνα που αυτή λείπει στον Άδη,
η φύση δεν παράγει τους καρπούς της.
Αλλά και στην Ακρόπολη της αρχαίας Αθήνας βλέπουμε ότι
μία από τις Κόρες κρατάει ένα ρόδι,
σύμβολο πάλι γονιμότητας και ευτυχίας.
Γενικά στην Ελλάδα από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι και σήμερα
το σπάσιμο ενός ροδιού εξασφάλιζε τη καλή τύχη
και γονιμότητα σε ένα νεόκτιστο σπίτι.
Σήμερα όμως πλέον το έθιμο έχει εξελιχθεί έτσι
ώστε το σπάσιμο του ροδιού ή, διακόσμητικo ρόδι
σε κάποιο σημείο του σπιτιού,
να παρέχει πέρα από τη καλή τύχη,
ακόμη και ευτυχία, υγεία, χαρά, αφθονία, επιτυχία
και αγάπη για κάθε επερχόμενο νέο έτος.
Πηγή
