To άρθρο του Χρ. Πουρή για την παγκόσμια ημέρα Πιάνου

0

Ο Διευθυντής του Εθνικού Ωδείου Βριλησσίων Χρήστος Πουρής που τον γνωρίσαμε στην περιοχή μας ως καλλιτεχνικό διευθυντή του Πρώτου Φεστιβάλ Κλασσικής Μουσικής Δήμου Κορινθίων υπογράφει το πολύ ενδιαφέρον άρθρο και το ντύνει με δύο υπέροχες δικές του ηχογραφήσεις…

Η 88η ημέρα του έτους -η 29η Μαρτίου για το 2021- είναι αφιερωμένη παγκοσμίως στο εορτασμό του Πιάνου. Η επιλογή της ημέρας προέρχεται από τον αριθμό των πλήκτρων του μουσικού οργάνου. Κύριος σκοπός του θεσμού είναι η δημιουργία μιας πλατφόρμας

ανάπτυξης, προώθησης και ερμηνείας του ρεπερτορίου του πιάνου από επαγγελματίες και ερασιτέχνες μουσικούς όλων των ηλικιών προερχόμενοι από οποιασδήποτε μουσική κατεύθυνση. Επηρεασμένος από τον σημερινό εορτασμό, ο οποίος θα πραγματοποιηθεί διαδικτυακά λόγω της πανδημίας του covid-19 και οι αίθουσες συναυλιών παραμένουν κλειστές εδώ και ένα χρόνο, θυμήθηκα την φράση:

«Βγάλτε τα καπέλα σας, κύριοι! Ιδού μια ιδιοφυΐα!».

Αυτές οι λέξεις ίσως είναι οι πιο διάσημες στην ιστορία της μουσικοκριτικής και αναφέρονται στον Πολωνό συνθέτη και δεξιοτέχνη πιανίστα Φρειδερίκο Σοπέν (1810-1849). Η συγκεκριμένη κριτική γράφτηκε από τον Γερμανό συνθέτη Ρόμπερτ Σούμαν (1810-1856) μετά την ακρόαση των παραλλαγών La Ci Darem la Mano για πιάνο και ορχήστρα έργο 2 στην αίθουσα Gewandhaus της Λειψίας, μία πρώιμη σύνθεση του δεκαεπτάχρονου Σοπέν, η οποία δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Allgemeine Musikalische Zeitung στις 7 Δεκεμβρίου του 1831.

Από τους κυριότερους εκπροσώπους της ρομαντικής περιόδους και ένας από τους μεγαλύτερους πιανίστες όλων των εποχών, η συνθετική δημιουργία του Σοπέν αποτελείται κυρίως από έργα για πιάνο με εξαίρεση το Τρίο για βιολί, τσέλο και πιάνο έργο 8, τη Σονάτα για τσέλο και πιάνο έργο 65 και τα 17 Πολωνικά Τραγούδια για φωνή και πιάνο. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από την ευαισθησία και την συναισθηματική έκφραση, την πλούσια μελωδική γραμμή, την αρμονική ευρηματικότητα, την ανάπτυξη της πιανιστικής τεχνικής στο έπακρο εκμεταλλευόμενος παράλληλα την τεχνολογική εξέλιξη του πιάνου.

Συνθέσεις του όπως οι τρείς Σονάτες, οι τέσσερις Μπαλάντες, τα τέσσερα Σκέρτσα, και οι 27 Σπουδές αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο του πιανιστικού ρεπερτορίου τόσο από πλευράς δεξιοτεχνικής δυσκολίας όσο και από πλευράς μουσικών και ερμηνευτικών απαιτήσεων από τον εκάστοτε πιανίστα.

Επιπλέον η αγάπη του Σοπέν για την πατρίδα του, την Πολωνία, διάρκεσε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, παρόλο που δεν επέστρεψε ποτέ στη χώρα του αφότου έφυγε το 1830 σε ηλικία 20 ετών. Εγκαταστημένος στην «Πόλη του Φωτός», το Παρίσι, ο Σοπέν κράτησε τη φλόγα της Πολωνίας μέσα του ζωντανή γράφοντας μουσική που ήταν μέρος της παραδοσιακής ταυτότητας της χώρας, εμπνεόμενος συγκεκριμένα από μορφές χορών όπως η mazurka και η polonaise. Ειδικότερα, η mazurka προέρχεται από την mazur, έναν χορό της βορειοανατολικής επαρχίας Μαζουρία της Πολωνίας με χαρακτηριστικό γνώρισμα τον ρυθμό των τριών τετάρτων και τους έντονους τονισμούς στον δεύτερο ή τρίτο χρόνο του μέτρου.

Ο Σοπέν χρησιμοποίησε τη χορευτική φόρμα της μαζούρκας με απόλυτη ευαισθησία, λεπτότητα και μυριάδες αποχρώσεις εκφραστικότητας. Πράγματι, οι 58 μαζούρκες που συνέθεσε κατά την περίοδο 1824-1849, από τις οποίες οι 45 εκδόθηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής του και οι 13 μετά θάνατον, αποτελούν έργα που χαρακτηρίζονται για τη μουσική εφευρετικότητα, το έντονο χρωματικό στοιχείο, τις τολμηρές μετατροπίες, την εντυπωσιακή αρμονική παλέτα και ταυτόχρονα αποτελούν το μέσο έκφρασης συναισθημάτων του συνθέτη. Η μαζούρκα γίνεται δημοφιλής στα σαλόνια της Δυτικής Ευρώπης, εδραιώνεται ως είδος του πιανιστικού ρεπερτορίου και εξελίσσεται ως φόρμα από το χέρι ενός από τα αγαπημένα τέκνα της χώρα καταγωγής, τον Φρειδερίκο Σοπέν. Έργα τα οποία εμψύχωναν και πυροδοτούσαν το εθνικό πνεύμα των εξορισμένων Πολωνών συμπατριωτών του συνθέτη, λόγω της κατοχής της χώρας τους από τους Ρώσους, στο Παρίσι του 19ου αιώνα.

Ο Χρήστος Πουρής είναι συνθέτης, πιανίστας και μουσικολόγος. Έχει εμφανιστεί σε ρεσιτάλ πιάνου και συναυλίες μουσικής δωματίου και έργα του έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε μουσικολογικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους. Από το 2007 είναι Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Εθνικού Ωδείου Βριλησσίων.

πηγη

Απάντηση