ImageHandler (5)

«Ευγενικό και πολιτισμένο το κλίμα» στο γεύμα του Προέδρου της Δημοκρατίας λέει ένας εκ των συνδαιτημόνων – Περιορισμένες και επιφανειακές οι αναφορές στην τρέχουσα συγκυρία

Την πρώτη τους συνάντηση επί ουδέτερου εδάφους είχαν χθες ο πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας και ο πρόεδρος της ΝΔ κ. Αντώνης Σαμαράς οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση του κ. Κάρολου Παπούλια στο Προεδρικό Μέγαρο.

Το γεύμα άρχισε στις 14:00 το μεσημέρι και διήρκεσε δύο ώρες αν και ο πρωθυπουργός αποχώρησε μισή ώρα νωρίτερα γιατί είχε τηλεφωνικό ραντεβού με τον πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου κ. Μάρτιν Σούλτς. Σύμφωνα με τη συμφωνημένη διαρροή που έκανε εις εκ των συμμετεχόντων «το κλίμα στην συνάντηση ήταν ευγενικό και πολιτισμένο και η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από θέματα της πρόσφατης και παλαιότερης ιστορίας».

Σύμφωνα με άλλη πηγή έγιναν αναφορές αν και όχι εκτεταμένες στην πρόσφατη διαπραγμάτευση και στην πολιτική συγκυρία. Επισήμως ήταν γεύμα που παρέθεσε ο κ. Παπούλιας προς τιμήν του διαδόχου του στην Προεδρία της Δημοκρατίας κ.  Προκόπη Παυλόπουλου και στο οποίο παρέστη και ο πρώην υπουργός Εξωτερικών κ. Πέτρος Μολυβιάτης. Στην πρόσκληση αναφέρετο ότι ήταν καλεσμένοι και οι συνεργάτες τους ωστόσο οι δύο αρχηγοί προσήλθαν μόνοι τους. Ωστόσο το γεύμα δεν είχε θεσμικό ή εθιμοτυπικό χαρακτήρα και αποσκοπούσε στο να φέρει στο ίδιο τραπέζι έστω και για μία πρώτη συνάντηση γνωριμίας τον πρωθυπουργό με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης ώστε να σπάσει ο πάγος και να διαμορφωθούν οι όροι μίας σταδιακής επαφής έστω στο πλαίσιο των θεσμικών τους ρόλων.

Η ιδέα μάλιστα λέγεται ότι ανήκε στον κ. Προκόπη Παυλόπουλο, η πρώτη κρούση στους δύο αρχηγούς έγινε την περασμένη εβδομάδα και το τραπέζι οριστικοποιήθηκε την Τρίτη το απόγευμα. Μέχρι και στην ιδιότυπη συνάντησή τους ο κ. Σαμαράς είχε αποφύγει να αναγνωρίσει τον κ. Τσίπρα ως πρωθυπουργό και δεν του είχε παραδώσει καν το Μέγαρο Μαξίμου μετά τις εκλογές. Η στάση αυτή μάλιστα του κ. Σαμαρά έχει προκαλέσει σχόλια και κριτική στο εσωτερικό του κόμματός του.

Κορυφαία στελέχη όπως και τακτικοί συνομιλητές του είχαν επισημάνει ότι «δεν μπορεί να μην αναγνωρίζει τον πρωθυπουργό γιατί είναι προσβολή στην ετυμηγορία του ελληνικού λαού και δεν συνάδει με τον πολιτικό πολιτισμό της χώρας αλλά ούτε και της ΝΔ». Απεναντίας ο κ. Σαμαράς είχε προβεί σε μία σειρά από επιθετικές ενέργειες.

Στην αρχή είχε προσπαθήσει να διαμορφώσει μέτωπο των «ευρωπαϊκών δυνάμεων» με τους κ.κ. Βαγγέλη Βενιζέλο και Σταύρο Θεοδωράκη ενώ ήταν ο μόνος από τους αρχηγούς που δεν πήγαν στο Μέγαρο Μαξίμου για ενημέρωση από τον πρωθυπουργό για την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων. Ο κ. Σαμαράς δεν αρνήθηκε τη συμμετοχή του στην αρνητική ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Αλλά και την εβδομάδα που διανύουμε προσπάθησε να εκμεταλλευθεί τη ΝΟΤΑΜ της Τουρκίας για την δέσμευση του μισού Αιγαίου ζητώντας σύγκλιση του Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής ενώ ζήτησε ενημέρωση από την στρατιωτική ηγεσία αποφεύγοντας πάλι τον πρωθυπουργό ή τον αρμόδιο υπουργό Εθνικής Άμυνας. Την Τρίτη εκμεταλλεύτηκε την διαταγή του αστυνομικού διοικητή για το θέμα της μετανάστευσης εκδίδοντας προσωπική ανακοίνωση κατά της κυβέρνησης.

Τη συμπεριφορά αυτή του κ. Σαμαρά που έχει έναν τόνο προσωπικής αντιπαράθεσης αποδοκιμάζουν ακόμη και στο εσωτερικό του κόμματός του όπως και ευρύτεροι κύκλοι του πολιτικού και οικονομικού συστήματος που θεωρούν ότι στη συγκυρία που διανύουμε λόγω της δυσκολίας της διαπραγμάτευσης, θα πρέπει να διαμορφωθούν συνθήκες συναίνεσης του πολιτικού κόσμου. Δεν είναι δίχως σημασία ότι η ιδέα φέρεται να είναι του κ. Παυλόπουλου ενώ στο γεύμα παρακάθησε ο κ. Μολυβιάτης γνωστό στέλεχος της καραμανλικής πτέρυγας της ΝΔ. Εν αντιθέσει με τον κ. Σαμαρά ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής έχει καλή σχέση με τον πρωθυπουργό με τον οποίο συνομιλεί ενώ φέρεται να έπαιξε ρόλο στην επιλογή του κ. Παυλόπουλου για την Προεδρία.

Δεν είναι επίσης δίχως σημασία ότι η συνάντηση έγινε μία ημέρα πριν τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ κατά τη διάρκεια της οποίας ο κ. Σαμαράς θα βρεθεί αντιμέτωπος με την κριτική των βουλευτών του, τόσο για την προεκλογική του τακτική όσο και για το κατ αρχήν αντιπολιτευτικό του στίγμα.