Σύμφωνα με τη μυθολογική παράδοση που επικρατούσε στην Κόρινθο
ο Πήγασος ήταν κατ΄εξοχήν Κορινθιακή θεότητα,
για τον οποίο είχαν κοπεί και νομίσματα με την παράστασή του.
Λέγονταν ότι μόλις ο Πήγασος ξεπήδησε από τη Μέδουσα,
πέταξε στον Ακροκόρινθο και ξεδίψασε στα νερά της Πειρήνης πηγής
εξ ού και “Πειρήνιος πώλος” το από τότε όνομά του.
Στη συνέχεια οι παραδόσεις των Κορινθίων συσχετίζουν τον Πήγασο
με την παράδοση του Βελεροφόντη και της Χίμαιρας.
Η συσχέτιση του Πήγασου με τις Μούσες
οφείλεται στην ακόλουθη παράδοση:
Όταν οι Μούσες διαγωνίζονταν κάποτε στο τραγούδι
με τις κόρες του Πιέρου, στον ποταμό Ελικώνα,
μόλις άρχισαν το τραγούδι οι Πιέριες κόρες όλα είχαν σκοτεινιάσει.
Αμέσως μετά, όταν ήλθε η σειρά των Μουσών,
όλα φαίνονταν σαν να σταμάτησαν, ο Ουρανός, η Θάλασσα,
τα ποτάμια, για να ακούσουν τους εξαίσιους ύμνους,
ο δε Ελικώνας άρχιζε να υψώνει την κορυφή του προς τον ουρανό
από χαρά και υπερηφάνεια μέχρι που τον σταμάτησε ο φτερωτός Πήγασος,
με διαταγή του Ποσειδώνα, λακτίζοντάς τον με τις οπλές του.
Από το λάκτισμα αυτό γεννήθηκε η πηγή του Ελικώνα,
της οποίας τα νερά ενέπνεαν τις Μούσες, η καλούμενη και Ιπποκρήνη.
Πηγή
Υ.Γ: Η φωτογραφία είναι από τον Πήγασο, έργο του γλύπτη Αχιλλέα Βασιλείου,
που βρίσκεται στην πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου της Κορίνθου
