Ο Πήγασος ήταν κατ΄ εξοχήν Κορινθία θεότητα,
για τον οποίο είχαν κοπεί και νομίσματα
με την παράστασή του.
Λέγονταν ότι μόλις ο Πήγασος ξεπήδησε από τη Μέδουσα,
πέταξε στον Ακροκόρινθο και ξεδίψασε
στα νερά της Πειρήνης πηγής
εξ ού και “Πειρήνιος πώλος” το από τότε όνομά του.
Στη συνέχεια οι παραδόσεις των Κορινθίων
συσχετίζουν τον Πήγασο
με την παράδοση του Βελεροφόντη και της Χίμαιρας.
Κατά τον Ησίοδο το όνομά του οφείλεται
στις “Πηγές” του Ωκεανού
όπου είχε γεννηθεί, έτσι το όνομα
φέρεται να έχει σχέση με πηγές.
Ο Πήγασος, φτερωτός όπως ήταν, ανήλθε στον Όλυμπο,
στην έδρα των Αθανάτων και διέμενε στην υπηρεσία του Δία
χρησιμοποιούμενος για την μεταφορά των κεραυνών
από το εργαστήριο του Ηφαίστου στον Όλυμπο.
(Θεογονία 281-286, Απολλόδωρος ΙΙ 3, 4).
Σε μεταγενέστερους μύθους ο Πήγασος αναφέρεται
και ως άλογο της Ηούς
στην οποία της τον πρόσφερε ως δώρο ο Ζεύς
για να σέρνει το άρμα της
Σε ακόμη μεταγενέστερους χρόνους ο Πήγασος θεωρήθηκε
ως άλογο των Μουσών που ιππεύουν οι ποιητές
και πετούν μαζί του ψηλά στο καλλιτεχνικό στερέωμα.
Τελικά οι θεοί πρόσφεραν στον Πήγασο
μια αιώνια θέση στον ουρανό
δημιουργώντας τον Αστερισμό του Πήγασου.
πηγή
Δικό μας σχόλιο:
Αυτό το υπέροχο γλυπτό, που κοσμεί
την πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου,
της πόλης μας, είναι έργο
του γλύπτη Αχιλλέα Βασιλείου
επί δημαρχίας Αλεξάνδρου Πνευματικού.
