Ο ανεμόμυλος είναι αιολική μηχανή
για την άλεση δημητριακών
αλλά και την άντληση νερού
και παραγωγή ηλεκτρισμού.
Ο ανεμόμυλος που σχεδιάστηκε από τον Ήρωνα της Αλεξάνδρειας τον 1ο αιώνα μ.Χ.
είναι η πρώτη γνωστή περίπτωση χρήσης τροχού
που κινείται από τον άνεμο για τη λειτουργία μηχανής.
Ήταν οριζόντιου άξονα περιστροφής και είχε τέσσερα πτερύγια.
Η χρήση τους καθιερώθηκε κατά τη Βυζαντινή περίοδο,
γνωρίζοντας ακόμα μεγαλύτερη διάδοση κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας,
κυρίως στο ανατολικό Αιγαίο αλλά και στην ενδοχώρα.
Κατά κανόνα στεγάζονταν σε κυλινδρικά, πέτρινα, διώροφα κτίρια.
Στον επάνω όροφο βρισκόταν ο άξονας και το σύστημα μετάδοσης της κίνησης,
ενώ στον κάτω όροφο γινόταν η άλεση και αποθήκευση των σιτηρών.
Τα πτερύγιά τους ήταν πάνινα, 5-15 μέτρα σε μήκος και πλάτος το 1/5 του μήκους τους.
Ένας ανεμόμυλος μπορούσε να αλέσει 20-70 κιλά σιτηρών την ώρα,
ανάλογα με την ένταση και τη φορά του ανέμου.
Ο πρώτος ανεμόμυλος για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας
κατασκευάστηκε στο Cleveland του Οχάιο το 1888 και είχε ισχύ 12 kw
ΠΗΓΗ