Να μην σας ξεγελά το σχήμα της, πατάτα είναι κι αυτή.
Μπορεί να διαφέρει από τις υπόλοιπες του σωρού
αλλά φυσικά δεν παύει να είναι κι αυτή
μια πατάτα σαν όλες τις υπόλοιπες.
Η φύση πολλές φορές “αρέσκεται να κάνει και πειράματα”
που πολλές φορές μας παραξενεύουν αρχικά
αλλά κάπως έτσι προχωρά και η εξέλιξη.
Υ.Γ: Να μην ξεχνάμε πως λέμε και την φράση
“έγινε πατάτα” για μια αποτυχία
αλλά στην περίπτωση της φωτογραφίας μας
έγινε μια πατάτα της καρδιάς!
Φιλικά
Πάν Καρτσωνάκης
Να πούμε και λίγα λόγια για την σχετικά άγνωστη
ιστορία της εισαγωγής της στην Ευρώπη.
Αρχικά, η πατάτα -«γεώμηλο» επί το ελληνικότερον- καλλιεργείται (από τον 6ο ακόμη αι.)
από τους ιθαγενείς λαούς της λατινικής Αμερικής (Χιλή, Περού, Κολομβία),
ως φυτό με φαρμακευτικές ιδιότητες. Στην Ευρώπη, για την ακρίβεια στην Ισπανία,
την εισάγει μαζί με τον καπνό -ο οποίος επίσης χρησιμοποιείται
για τις θεραπευτικές του ιδιότητες- ο θαλασσοπόρος Φράνσις Ντρέικ, τον 15ο αι.
Από εκεί διοχετεύεται σε όλη την Ευρώπη. Η σιτοδεία που πλήττει την Ιρλανδία
στα μέσα του 17ου αι. κάνει τους πολίτες να δουν το γεώμηλο με άλλο μάτι
και να ανακαλύψουν σ΄ αυτό ένα βρώσιμο προϊόν, με περιορισμένη ωστόσο χρήση.
Ως τα μέσα του 18ου αι. συνιστάται κυρίως ως τροφή μόνον για χοίρους.
Φημολογείται δε ότι η κατανάλωσή του από τους ανθρώπους προκαλεί λέπρα
και σε κάποιες περιοχές η καλλιέργειά του απαγορεύεται δια νόμου!
Δεδομένου ότι η πατάτα είναι μία ουσία επιβλαβής για την υγεία
και η καλλιέργειά της μπορεί να προκαλέσει λέπρα,
απαγορεύεται επί ποινή προστίμου η καλλιέργειά της στο έδαφος των Sallins
αναφέρει διάταγμα της περιοχής Franche-Comte, στις αρχές του 18ου αιώνα.
ΠΗΓΗ
