Ναι και μετά ανακάλυψα την πυρίτιδα. Ομολογώ πως ο τίτλος όπως τον διαβάζω μου μοιάζει σαν διαπίστωση της δεκαετίας του ’90, από αυτές που έκανε ο παππούς μου που γεννήθηκε σχεδόν μαζί με τον κινηματογράφο. Πριν μπω όμως σε μια βαθύτερη ανάλυση αυτού που εννοώ και έχει γίνει μόδα εδώ και μια τριετία τουλάχιστον, θα κάνω πρώτα ένα data analysis.
1) Ζούμε σε μια εποχή μετα-παγκοσμιοποίησης όπου τα επείσακτα στοιχεία από άλλους πολιτισμούς κάθε λαός τα δέχεται σαν να μην είναι ξένα. Εκτός αν μιλάμε για ρατσιστές.
2) Το διαδίκτυο έχει περάσει στη φάση που το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού θα μπορούσε άνετα να είναι χάκερ, με την έννοια ότι όλοι γνωρίζουν που να ψάξουν αυτό που αναζητούν και πως να το στριμάρουν στο τσαμπέ.
3) Οι σειρές, ιδίως αμερικάνικης προέλευσης, βρίσκονται σε τέτοια άνθιση και αποδοχή – στη χώρα μας ίσως σε απόλυτο βαθμό δεδομένου ότι η δική μας τηλεόραση και μυθοπλασία φθίνει και είναι για φτύσιμο – που κάθε νέα σειρά έχει πιθανότητες επιτυχίας.
Βάσει των παραπάνω κι εσύ θα καταλήξεις στο τόσο κλισέ ως προς το φαίνεσθαι, αλλά τόσο ουσιαστικό ως προς το είναι συμπέρασμα του τίτλου. Η τηλεόραση είναι ο νέος κινηματογράφος. Από τα ποσά μέχρι τους σκηνοθέτες και τους ηθοποιούς. Τα διαδικτυακά και όχι μόνο κανάλια από την άλλη μεριά του Ατλαντικού έχουν δώσει τέτοια βαρύτητα στο προϊόν που είναι πολύ δύσκολο να μην παράγουν κάτι τουλάχιστον αξιοπρεπές. Δύο ονόματα αρκούν: HBO & Netflix. Σειρές που σαρώνουν σε παγκόσμιο επίπεδο αποτελούν κόρες οφθαλμού για το μεγάλο τηλεοπτικό δίκτυο και για το διαδικτυακό κανάλι. Game of Thrones και House of Cards είναι μόνο δύο από τις σειρές που στην χώρα μας έχουν μεγάλη βάση κοινού. Το Fox είναι ακόμα ένα κανάλι με πρόγραμμα αποτελούμενο μόνο από σειρές.
Η στροφή του κοινού στην τηλεόραση εδράζεται σε δύο πράγματα: την δεδομένη άνοδο της πρώτης και την πτώση του κινηματογράφου. Η δύναμη που αποκτά μια ιστορία με συνέχεια τσακίζει μια ιστορία που είναι δύο ωρών. Είναι χαρακτηριστικό ότι μεγάλο μέρος του πληθυσμού παγκοσμίως θεωρεί τα τελευταία χρόνια πολύ μέτρια την κινηματογραφική παραγωγή. Η οποία με τη σειρά της επίσης προσανατολίστηκε στο να πάρει λίγη δύναμη, με ταινίες που έχουν κατά 70% sequel, ιδίως με υπερήρωες.
Όλοι οι μεγάλοι σκηνοθέτες του Hollywood αρχίζουν και εισπράττουν μια γοητευτική πίεση από τη μικρή οθόνη. Τα πόσα πλέον εκεί ξεφεύγουν από τα κινηματογραφικά ώστε μεγάλοι αστέρες να μην μπορούν να αρνηθούν. Όταν για παράδειγμα η Κάλι Κουόκο, που δεν τη λες και τέρας υποκριτικής, παντελονιάζει 1 εκατομμύριο το επεισόδιο, ήτοι 4 το μήνα και 12 το τρίμηνο (το μικρότερο διάστημα που μπορεί να διαρκέσουν γυρίσματα ταινίας), για το ρόλο της στο Big Bang Theory, τότε αντιλαμβάνεται κανείς για τι ποσά μιλάμε. Και αυτά είναι η βιτρίνα. Οι παραγωγοί και διευθυντές προγράμματος των καναλιών σε μια μέτρια χρονιά θα έχουν ιδία έσοδα κοντά στα 25 εκατομμύρια μέσο όρο. Ο Λέσλι Μουνβς για παράδειγμα, CEO του CBS έβαλε στις προσωπικές του καταθέσεις 63 εκατομμύρια δολάρια το 2014. Και βρίσκεται πολύ μακριά από κάθε CEO εταιρείας που ασχολείται με την κινηματογραφική παραγωγή. (Διαφωτιστικό το άρθρο του Hollywood Reporter τον περασμένο Οκτώβριο)
Η προσεγμένες επιλογές σε σκηνικά, μουσική και πρωτίστως το σενάριο είναι που δίνουν μεγάλα αβαντάζ στην τηλεόραση. Το κοινό διψάει και παθιάζεται εύκολα. Και με ταινίες δεν είχε πολλές ευκαιρίες στο παρελθόν να μπουκώσει από ευχαρίστηση, τη εξαιρέσει των Star Trek, Star Wars, Lord of The Rings, Harry Potter και μερικές ακόμα περιπτώσεις.
Το Game of Thrones για παράδειγμα δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την κινηματογραφική λεπτομέρεια. Το αντίθετο συμβαίνει μάλιστα. Walking Dead, American Horror Story, Modern Family, Big Bang Theory, Breaking Bad, Lost, Grey’s Anatomy, Homeland, Fargo, Orange Is The New Black, Arrested Development, House of Cards, Vikings, Daredevil, Supernatural, Dr. Who, Mad Men είναι μερικές μόνο από τις σειρές που αποτελούν αντικείμενο σχολιασμού σε παρέες σε κάθε μπαρ, στα chat, ενώ άλλοι μαζεύονται σε σπίτι για να δουν το νέο επεισόδιο μαζί. Είτε από το επίσημο κανάλι είτε θα το έχουν βρει στο διαδίκτυο για streaming.
Αν συνυπολογίσουμε και κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες, όπως το κόστος του κινηματογράφου για πολίτες χωρών όπως η Ελλάδα, με χαμηλούς μισθούς, τότε το διαδίκτυο αποτελεί το μαγικό εργαλείο για να διατηρούνται στην εποχή τους και να μη μένουν πίσω. Μέχρι και ειδικός συντάκτης υπάρχει σε πολλές ιστοσελίδες που ασχολείται με review σειρών και ταινιών. Μαντέψτε ποιες έχουν πρωτοκαθεδρία;
Επιπλέον, οι σειρές έχουν τη δύναμη να αναδείξουν και να εδραιώσουν αστέρες. Το Game of Thrones έχει πάλι την απάντηση και ήδη έχει χτίσει σε πολλούς καριέρες και τους άνοιξε πόρτες για το πανί. Για να μη μιλήσουμε για την μεγαλύτερη αξιοπιστία και αναγνώριση που έχουν στο μυαλό του κόσμου τα Emmy Awards και οι Χρυσές Σφαίρες.
Μόδα; Αν θέλουμε να το πούμε έτσι μπορούμε. Μόνο που δεν ξέρω μόδα να κρατάει ήδη τρία χρόνια και να φαίνεται πως θα πιάσει δεκαετία;
tora tora
