Η πρώτη Ελληνική σημαία ως επίσημη σημαία
(σταυρός στην πάνω εσωτερική γωνία και εννέα γαλανόλευκες λωρίδες
αναρτήθηκε το 1823 στην Κόρινθο,
μόλις αυτή απελευθερώθηκε μετά από 364 χρόνια σκλαβιάς
και έγινε η πρώτη πρωτεύουσα του νέου ελληνικού κράτους.
Οι εννέα λωρίδες αντιστοιχούν στις συλλαβές
της ιστορικής φράσης “Ελευθερία ή θάνατος”.
Ο σταυρός συμβολίζει τους τέσσερις ορίζοντες
(κατά άλλους, είναι πανάρχαιο σύμβολο του δυϊσμού
και συμβολίζει τα τέσσερα στοιχεία της φύσης),
ενώ ο σταυρός στον ιστό, το επίσημο θρήσκευμα της χώρας,
το Χριστιανισμό.
Επίσημα η ελληνική σημαία θεσπίσθηκε στην Α΄ Εθνική Συνέλευση
στην Επίδαυρο (Ιανουάριος 1822) ανταποκρινόμενη στην ανάγκη
υπαγωγής όλων των επαναστατικών σωμάτων σε μια ενιαία αρχή.
Κύριος λόγος της αντικατάστασης της σημαίας του Υψηλάντη
με τον Φοίνικα, κατά τον Τρικούπη, είναι ότι η Εθνική Συνέλευση
θέλησε χάριν των συμφερόντων του Έθνους να αντιπαρέλθει
όλα τα Φιλικά σύμβολα που ως τότε έφεραν
οι σημαίες της Επανάστασης, για να δώσει την αίσθηση στην Ευρώπη
ότι πρόκειται για καθαρά απελευθερωτικό αγώνα του Έθνους
και όχι για επαναστατικό κίνημα μυστικής εταιρείας,
όπως αρχικά θεώρησαν οι Αυλές της Ευρώπης την Ελληνική Επανάσταση.
Ο λεπτομερής καθορισμός της έγινε κατά καιρούς με διάφορα διατάγματα.
Μέχρι το 1828, υπήρχε ξεχωριστή σημαία
για τα εμπορικά και τα πολεμικά πλοία.
Αυτή έγινε η σημαία θαλάσσης του Ελληνικού Κράτους
που με το Νόμο 8541 της 21ης Δεκεμβρίου 1978
αποτελεί την επίσημη κρατική σημαία.
Πηγή
