Γράφει ο
ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
Αναπληρωτής Πρόεδρος
Λέσχη Αρχιμαγείρων Πελοποννήσου – Δυτικής Ελλάδας
Κύριε Μαρινάκη,
Μιλώ δημόσια όχι μόνο ως επαγγελματίας του ξενοδοχειακού κλάδου, αλλά με τη θεσμική μου ιδιότητα ως Αναπληρωτής Πρόεδρος της Λέσχης Αρχιμαγείρων Πελοποννήσου – Δυτικής Ελλάδας.
Και ακριβώς γι’ αυτό οφείλω να θέσω ένα ερώτημα που δεν μπορεί να απαντηθεί με γενικόλογες διαπιστώσεις:
ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ ΘΑ ΕΡΓΑΣΤΟΥΝ ΟΙ ΕΠΟΧΙΚΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΟΤΑΝ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ;
Η δημόσια τοποθέτησή σας ότι, κατά την προσωπική σας άποψη, το επίδομα ανεργίας δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους δύο μήνες δημιουργεί ένα απολύτως συγκεκριμένο και πρακτικό ζήτημα.
Ο ελληνικός τουρισμός λειτουργεί εποχικά. Οι εργαζόμενοι δεν επιλέγουν να μην εργάζονται τον χειμώνα επειδή «δεν θέλουν να δουλέψουν». Σε πολλές τουριστικές περιοχές, οι ίδιες οι επιχειρήσεις κλείνουν.
Επομένως, εάν η Πολιτεία θεωρεί ότι μετά από δύο μήνες ο εργαζόμενος πρέπει να επιστρέψει στην αγορά εργασίας, η ερώτηση είναι απλή:
ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ; ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ; ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ; ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΜΙΣΘΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΣΟΥΣ ΜΗΝΕΣ;
Δεν αρκεί να λέμε ότι «υπάρχουν δουλειές».
Αν υπάρχουν, να παρουσιαστούν συγκεκριμένα.
Ο ξενοδοχειακός κλάδος αντιμετωπίζει ήδη σοβαρές ελλείψεις προσωπικού. Την ίδια στιγμή, χιλιάδες εργαζόμενοι που απαιτούνται για να λειτουργήσει ο τουρισμός το καλοκαίρι δεν έχουν αντικείμενο εργασίας τον χειμώνα.
Και εδώ προκύπτει ένα ακόμη σοβαρότερο ερώτημα.
ΤΙ ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ;
Θα δημιουργήσουμε πραγματικές συνθήκες ώστε οι Έλληνες και οι ήδη καταρτισμένοι εργαζόμενοι του τουρισμού να μπορούν να παραμένουν στον κλάδο;
Ή θα συνεχίσουμε να καλύπτουμε τις ελλείψεις με εργαζομένους από τρίτες χώρες;
Το ερώτημα αυτό είναι πολιτικό και στρατηγικό.
Δεν στρέφομαι εναντίον κανενός εργαζομένου επειδή προέρχεται από άλλη χώρα. Κάθε άνθρωπος που εργάζεται νόμιμα και σέβεται τους κανόνες της χώρας είναι απολύτως σεβαστός.
Το ζήτημα είναι η πολιτική επιλογή.
Εάν η Ελλάδα δυσκολεύεται να κρατήσει το δικό της έμπειρο και εκπαιδευμένο ανθρώπινο δυναμικό, ενώ ταυτόχρονα εισάγει εργατικό δυναμικό για να καλύψει τις ίδιες ανάγκες, τότε οφείλουμε να αναρωτηθούμε:
Γιατί φεύγουν οι Έλληνες εργαζόμενοι από τον τουρισμό;
Είναι οι μισθοί;
Είναι οι συνθήκες εργασίας;
Είναι η εποχικότητα;
Είναι η έλλειψη στέγασης;
Είναι τα εξαντλητικά ωράρια;
Είναι η αβεβαιότητα των μηνών που ακολουθούν τη σεζόν;
Αυτά είναι τα πραγματικά προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν.
ΚΑΙ ΖΗΤΩ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ:
- Πόσες πραγματικές θέσεις εργασίας υπάρχουν σήμερα τον χειμώνα για τους εποχικούς εργαζομένους του τουρισμού;
- Σε ποιους κλάδους και σε ποιες περιοχές βρίσκονται αυτές οι θέσεις;
- Πόσους από τους εποχικούς εργαζομένους μπορούν πραγματικά να απορροφήσουν;
- Ποιο είναι το σχέδιο της Πολιτείας ώστε ένας έμπειρος εργαζόμενος να παραμένει στον ελληνικό τουρισμό και να επιστρέφει κάθε χρόνο;
- Ποια είναι η μακροπρόθεσμη στρατηγική για το ανθρώπινο δυναμικό του τουρισμού;
- Και, κυρίως, είναι στρατηγική επιλογή της χώρας να αντιμετωπίζει τις ελλείψεις προσωπικού με αυξανόμενη προσέλκυση εργαζομένων από τρίτες χώρες αντί να δημιουργήσει συνθήκες παραμονής και επαναπρόσληψης του υπάρχοντος ελληνικού και ευρωπαϊκού εργατικού δυναμικού;
Γιατί ένας έμπειρος μάγειρας, ένας σερβιτόρος, ένας τεχνίτης, ένας υπεύθυνος ξενοδοχειακής λειτουργίας δεν είναι αναλώσιμος αριθμός.
Είναι επενδυμένο ανθρώπινο κεφάλαιο.
Το κράτος δεν μπορεί να ζητά από τον εργαζόμενο να είναι διαθέσιμος όταν τον χρειάζεται η τουριστική βιομηχανία και, όταν τελειώνει η σεζόν, να του λέει ουσιαστικά ότι πρέπει να βρει μόνος του πού θα εργαστεί.
Αυτό δεν είναι ολοκληρωμένη πολιτική απασχόλησης. Είναι μεταφορά της ευθύνης στον εργαζόμενο.
Ως Αναπληρωτής Πρόεδρος της Λέσχης Αρχιμαγείρων Πελοποννήσου – Δυτικής Ελλάδας, θεωρώ ότι το θέμα δεν αφορά μόνο το επίδομα ανεργίας.
Αφορά το μοντέλο πάνω στο οποίο θέλουμε να στηρίξουμε τον ελληνικό τουρισμό τα επόμενα χρόνια.
Και σε αυτό το ερώτημα η Πολιτεία οφείλει να δώσει σαφείς, συγκεκριμένες και μετρήσιμες απαντήσεις.
Δεν ζητάμε προνόμια.
Δεν ζητάμε να πληρώνεται κάποιος χωρίς να εργάζεται.
Ζητάμε να υπάρχει εργασία όταν η Πολιτεία απαιτεί από τον εργαζόμενο να εργαστεί.
Γιατί εάν θέλουμε έναν τουρισμό παγκόσμιας κλάσης, πρέπει πρώτα να μπορούμε να κρατήσουμε τους ανθρώπους που τον κάνουν να λειτουργεί.
Αυτό είναι το πραγματικό ζήτημα. Και πλέον απαιτεί απαντήσεις.
Με εκτίμηση:
Executive Chef
ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
Αναπληρωτής Πρόεδρος
Λέσχη Αρχιμαγείρων Πελοποννήσου – Δυτικής Ελλάδας
13/9/2026
