Όταν ανακοινώθηκε το έργο του ποδηλατόδρομου/πεζόδρομου που θα ένωνε την Κόρινθο με το Βέλο, ήταν μια μεγάλη στιγμή αισιοδοξίας ότι επιτέλους κάποιες δημόσιες επενδύσεις έχουν σωστό περιβαλλοντικό και φιλικό προς τον πολίτη πρόσημο.
Με την πάροδο του χρόνου και παρά την μεγάλη ταχύτητα εκτέλεσης του έργου, καθώς έχει αυστηρά χρονοδιαγράμματα λόγω του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, βλέπει κανείς ότι από εκει που αναμέναμε βιοκλιματική ανάπλαση με δενδροφυτεύσεις, σκίαση, πράσινο, ξεφύτρωσαν… κάγκελα!!
Οι ερωτήσεις φυσικά εύλογες! Γιατί τελικά δεν θα γίνει όλη η διαδρομή όπως υποσχέθηκαν και δέσμευσαν κεφάλαια αλλά θα φτάσει το πολύ μέχρι το Λέχαιο?
Γιατί επελέχθηκαν τα κάγκελα σαν μέσο “προστασίας”, τα οποία θα έχουν μια πανάκριβη συντήρηση και φυσικά ανεβάζουν τεχνητά το κόστος του έργου?
Γιατί δεν έγιναν δενδροφυτεύσεις και από τις δύο κατευθύνσεις ώστε να προστατεύονται φυσικά πεζοί και ποδηλάτες και να δημιουργείται κατάλληλη σκίαση? Ποιός θα περπατήσει ή θα ποδηλατήσει σε μια ατελείωτη ευθεία χωρίς σκίαση το καλοκαίρι?
Επίσης, εφόσον το ταμείο έχει και σαν πρόσημο την “Ανθεκτικότητα”, πώς το κάγκελο συμβάλει στην ανθεκτικότητα όταν θα χρειαστεί συντήρηση, σε σχέση πχ με το κόστος και τα πολλαπλά οφέλη των δέντρων, και πόσο θα πιέσει τις αντοχές των υλικών η έλλειψη σκίασης?
Αναμένονται απαντήσεις και ελπίζουμε να δούμε πραγματικά να σταματήσουν τα κάγκελα και να μοιάζουμε λίγο με μια ΕυρωπαΪκή πόλη με ποδηλατόδρομους με πράσινους διαδρόμους και όχι μια ακόμα αστοχία χωρίς διάρκεια αισθητική.
Δυστυχώς η φωτογραφία με το πράσινο είναι προϊόν ΑΙ.. η άσχημη πραγματικότητα είναι οι άλλες φωτογραφίες..