Η ύπαρξη αδέσποτων ζώων στους δρόμους, είναι σήμερα ένα σχεδόν
«φυσιολογικό» φαινόμενο για τους περισσότερους Έλληνες πολίτες των
αστικών -κυρίως- περιοχών. Γάτες και σκύλοι στην πλειοψηφία τους.
Πολλές φορές, μάλιστα, γίνονται έρμαια της
βαναυσότητας νοσηρών ανθρώπων.
Η συγκεκριμένη κατάσταση καθίσταται πολλές φορές επιζήμια και για
τους ίδιους τους πολίτες. Τα ζώα, κινούμενα από το ένστικτό τους,
προστατεύουν τους εαυτούς τους. Έτσι, μπορεί να γίνουν άθελά τους,
επικίνδυνα και απειλητικά για τον άνθρωπο.
Η ενίσχυση των μέτρων φροντίδας και προστασίας τους
στην περιοχή μας και όχι μόνο, είναι καίριας σημασίας.
Η Πολιτεία πρέπει να επιδείξει μεγαλύτερη ευαισθησία
και να προχωρήσει στις απαιτούμενες
ενέργειες, με στόχο τον περιορισμό του προβλήματος.
Τουλάχιστον, σε θεωρητικό επίπεδο, οι νόμοι προστατεύουν εν μέρει
τα αδέσποτα ζώα από τις παραπάνω καταστάσεις.
Ωστόσο, το πρόβλημα αρχίζει ακριβώς από αυτό εδώ το σημείο,
τη χαλαρότητα δηλαδή του ελέγχου άσκησης των νόμων.
Τελευταία, έχουν γίνει βέβαια ενέργειες για να
αυστηροποιηθεί το νομικό πλαίσιο.
Δράση για την προστασία των ζώων αναλαμβάνουν
ευαίσθητοι -κατά κύριο λόγο – πολίτες,
ιδρύοντας Φιλοζωικές οργανώσεις και
αναλαμβάνοντας οι ίδιοι τη συντήρησή τους.
Σε αυτό το εγχείρημα
προσπαθούν να ενεργοποιήσουν και άλλους πολίτες,
οι οποίοι με τις δωρεές
τους, καλύπτουν τα έξοδα της φροντίδας των ζώων.
Μπροστά σε αυτή τηνκατάσταση,
η Πολιτεία επαναπαύεται και ολιγωρεί να προβεί στις
απαιτούμενες ενέργειες από τη δική της πλευρά. Τα κονδύλια που υποτίθεται
πως προορίζονται για τη μέριμνα των αδέσποτων ζώων, θεωρητικά
κατανέμονται στους Δήμους, πρακτικά όμως δεν φαίνονται πουθενά,
όταν χρειάζεται να χρησιμοποιηθούν.
ΠΗΓΗ