Το σαλέπι χρησιμοποιείται κυρίως στην Ανατολή
αλλά και στην Ελλάδα ως χειμωνιάτικο θερμαντικό,
μαλακτικό και θρεπτικό ρόφημα.
Οι κόνδυλοι αρχικά βρέχονται με ζεματιστό νερό
για να απομακρυνθεί το αιθέριο έλαιο που περιέχουν
και το οποίο αν παραμείνει, προσδίδει στο σαλέπι
γεύση πικρή και δυσάρεστη.
Στη συνέχεια αποξηραίνονται και αλέθονται.
Παρασκευάζεται αφέψημα της σκόνης,
το οποίο γλυκαίνεται με ζάχαρη ή μέλι
και αρωματίζεται με κανέλα ή πιπερόριζα,
που και αυτή είναι σκόνη από τη ρίζα του φυτού Ζιγγίβερις
η φαρμακευτική (Zingiber officinale).
Το σαλέπι μπορεί να είναι μία από τις τρεις
επιτρεπόμενες επιλογές γεύσης
για την παρασκευή παγωτού καϊμάκι.
Στην λαϊκή παράδοση το φυτό αυτό ονομάζεται σερνικοβότανο,
γιατί πίστευαν πως αν ο μέλλων πατέρας
έτρωγε μεγάλους βολβούς σαλεπιού
θα γεννιόνταν αρσενικό παιδί.
Σύμφωνα με την μυθολογία ο Όρχις ήταν γιος μιας νύμφης
και ενός σάτυρου και καταδικάστηκε να γίνει φυτό
γιατί είχε βιάσει μια ιέρεια
κατά τη διάρκεια των βακχικών μυστηρίων.
Πηγή
