Το οικονομικό ΚΡΑΧ, ο Γ Παγκόσμιος Πόλεμος και η τύχη της Ελλάδας

0

mhtsopoylos

Oι κοσμοϊστορικές  αλλαγές στη Διεθνή πολιτική σκηνή  μετά  την  κατάρρευση  του πρώην ανατολικού μπλοκ, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ως γνωστόν, μετέβαλαν τους συσχετισμούς και έτσι από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, μετέβημεν στη μονοκρατορία της Παγκοσμιοποίησης.
Μέσα  στη  δίνη  των νέων εξελίξεων, τα εθνικά κράτη χάνουν την ταυτότητά  τους και  η  κονσερβοποίηση των λαών που επιτυγχάνεται με την ισοπέδωση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους, είναι ήδη γεγονός.  Η πολυπολιτισμική κοινωνία, προκαλεί  βλάβη  στον κοινωνικό ιστό κάθε έθνους και αποτελεί έναν σύγχρονο «Δούρειο  Ίππο», μέσα στα σπλάχνα των  κρατών. Η οικονομική  εξαθλίωση των γηγενών κατοίκων, είναι μέρος του σχεδίου της Νέας Τάξης, ώστε ελλείψει ρευστού, να  ενδιαφέρονται μόνο για την επιβίωσή τους, μη συμμετάσχοντας στην παραγωγή πολιτικής, αφήνοντας έτσι το πεδίο ελεύθερο στους  χειραγωγούμενους πολιτικούς νάνους της Νέας Εποχής.
Η  Παγκοσμιοποίηση που πλέον βρίσκεται στην τελική ευθεία για την επίτευξη των σκοπών της, έχοντας εφεύρει μέσω των διεθνών οικονομικών οίκων την τεχνητή οικονομική κρίση σε όλο τον Πλανήτη, καταρρακώνει οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά και εθνικά τις κρατικές οντότητες ώστε αυτές να καταργηθούν και να υπαχθούν σε ένα κράτος, με μια κυβέρνηση και ένα ενιαίο παγκόσμιο νόμισμα.
Αυτός ο ιδιότυπος οικονομικός πόλεμος, έχοντας ομοιότητες με το οικονομικό ΚΡΑΧ του 1929 που οδήγησε 10 χρόνια μετά στον καταστροφικό Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, φαίνεται πως με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα σε έναν νέο Παγκόσμιο Πόλεμο που θα επιφέρει πρωτόγνωρες αλλαγές στη ζωή όλων μας.
Ένας πόλεμος που αναμένεται υπέρμετρα σκληρός και αμφίρροπος δεδομένου ότι οι εμπνευστές της Νέας Τάξης δεν προέβλεψαν ότι η Ρωσία απαλλαγμένη από τον κομμουνισμό, μέσα σε λιγότερο από 15 χρόνια θα αναγεννάτο, με Ηγέτη και αναμορφωτή της τον Βλαδίμηρο Πούτιν. Ήδη οι συνεχιζόμενες ταραχές στη Συρία, αποτελούν για αρκετούς έγκριτους γεωστρατηγικούς αναλυτές, πιθανή αφορμή για εκτεταμένο πόλεμο ΝΑΤΟ-Ρωσίας τα επόμενα χρόνια, λόγω των ανυπέρβλητων οικονομικών συμφερόντων των δύο υπερδυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή.
Μέσα σ’ αυτήν την συγκεχυμένη και αποσταθεροποιημένη κατάσταση που θα προκληθεί από τα βάθη της Τουρκίας ως τα Βαλκάνια και θα συνίσταται σε νέα οριοθέτηση συνόρων, λόγω της δρομολογημένης ίδρυσης Κουρδικού κράτους, η τύχη της Ελλάδας είναι δύσκολο να προβλεφθεί. Οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, αλυσοδεμένες από την Τρόικα και τα Μνημόνια, δείχνουν ανήμπορες να επιχειρήσουν διπλωματικούς ελιγμούς, που θα διέπονται από πολιτική οξυδέρκεια, αποφασιστικότητα και διορατικότητα.
Τους δύο τελευταίους αιώνες, ο ελληνισμός (αν και πάμφτωχος όπως σήμερα), αφουγκραζόμενος τα νέα  δεδομένα  που  προέκυπταν,  κατόρθωσε  να ιδρύσει κράτος τον 19ο αιώνα  και  στις  αρχές  του  επόμενου, να το διπλασιάσει. Στην αυγή του  21ου αιώνα, το status quo μεταβάλλεται εκ νέου.
Είναι ιστορική ανάγκη, να είμαστε παρόντες σ’ αυτήν την αλλαγή. Είναι επιβεβλημένο να μεταβληθεί η φοβική ελληνική εξωτερική πολιτική σε πολιτική Πατριωτικού Προσανατολισμού. Είναι πασιφανές ότι σε αυτήν τη Νέα Πολιτική, δεν χωρούν προδότες, νεοφιλελεύθεροι πολιτικάντηδες και οπαδοί του αριστερισμού που προωθήθηκαν στα ύπατα αξιώματα ανεξαρτήτως κυβέρνησης για να υπηρετούν τα συμφέροντα της Νέας Τάξης.
Η Ελλάς έχει ανάγκη από οραματιστές που θα δίνουν Ελπίδα στον Λαό και Κίνητρο ότι αξίζει να Αγωνίζεται και να Θυσιάζεται για το καλό του Έθνους. Η Ελλάς χρειάζεται ανθρώπους που θα σφυρηλατούν ακατάπαυστα Εθνικό Φρόνημα, γαλουχώντας τις Νέες Γενιές με τα Ιδανικά μιας ΝΕΑΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΙΔΕΑΣ.
Κι αν όλα αυτά θεωρούνται από τους ψευτοπροοδευτικούς ως πολεμικό προσκλητήριο, ας καθησυχάσουν. Κανείς δεν επιθυμεί τον Πόλεμο περισσότερο από την Ειρήνη. Μεταξύ όμως ενός πολέμου και μιας εξευτελιστικής ειρήνης, οι Έλληνες Πατριώτες, προτιμάμε την Εθνική Υπερηφάνεια της Πατρίδας μας.
Έχουμε υποχρέωση όμως ως Λαός να προετοιμαζόμαστε για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, κι ας μην πραγματοποιηθεί ποτέ, δεδομένου ότι οι καιροί αυτό προμηνύουν, η Ιστορία που επαναλαμβάνεται αυτό έχει αποδείξει, τα Μεγάλα Πνεύματα της Ορθοδοξίας αυτό προφήτευσαν και οι έγκριτοι γεωστρατηγικοί αναλυτές ανά την Υφήλιο, σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγουν.
Ο Ελληνικός Λαός μέσα σε αυτήν τη δίνη οφείλει να μείνει ψύχραιμος και πιστός στα Ιδανικά του Έθνους. Πρέπει όμως να αναλάβει τις ευθύνες του, βροντοφωνάζοντας ένα  ηχηρό  ΟΧΙ  στο ψευτοπροοδευτικό σύστημα,  που  υπηρετεί  πιστά τα συμφέροντα που θέλουν την Ελλάδα ανίσχυρη, αναδεικνύοντας  ταυτόχρονα  εκείνες  τις   δυνάμεις, οι οποίες δρουν με γνώμονα το Εθνικό συμφέρον.  Η δικαίωση του ελληνισμού δεν είναι ανέφικτη. Αρκεί να απομονωθούν οι δολοφόνοι του εφικτού.
ΑΝΔΡΕΑΣ  ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ  ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
“Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΛΑΪΚΗ ΔΕΞΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ”

Απάντηση