Το δέντρο των ευχών και τι λέει η παράδοση γι αυτό.
Κάποτε, τα πολύ παλιά χρόνια οι θεοί
είχαν φυτέψει ένα δέντρο που εντωμεταξύ
είχε γίνει θεόρατο για να πηγαίνουν οι άνθρωποι εκεί
για να εκφράζουν, σε γραπτό μήνυμα, τις όποιες ευχές τους.
Το δέντρο είχε την δύναμη, αλλά δεν είχε κρίση.
Έτσι πραγματοποιούσε όλες τις ευχές,
και τις καλές και τις κακές.
Αυτό δεν ήταν έτσι από λάθος των θεών, το αντίθετο συνέβαινε.
Έδωσαν οι θεοί ένα σπάνιο δώρο στους ανθρώπους
μα και τους έστησαν παγίδα ταυτόχρονα.
Ήθελαν να δουν με ποιο τρόπο
οι άνθρωποι θα το χρησιμοποιούσαν.
Ήθελαν να δουν αν, τελικά, το άξιζαν.
Κάποια στιγμή, οι θεοι απογοητευτηκαν
τόσο πολύ από τους τόσους πολλούς ανθρώπους
που ζητούσαν το κακό για τους άλλους
που με κεραυνό έκαψαν το δέντρο των ευχών.
Σύντομα όμως το μετάνοιωσαν και σκέφτηκαν να δώσουν
μια ακόμη ευκαιρία στους ανθρώπους
κι έτσι φύτεψαν ένα καινούριο δέντρο των ευχών.
Θα περάσουν όμως πολλά-πολλά χρόνια,
μέχρι το κλαράκι, που φύτεψαν, να γίνει δέντρο θεόρατο
για να μπορεί να πραγματοποιεί ευχές.
Οι θεοί πίστευαν πως μέχρι τότε η ανθρωπότητα
θα είχε μάθει το μάθημά της και ότι οι άνθρωποι
θα συνειδητοποιούσαν πως οι ευχές πραγματοποιούνται
μόνο με τη δύναμη της αγάπης και της πίστης.
Της αγάπης για τους ανθρώπους και της πίστης σ’ αυτούς.
