Το αρχαίο λιμάνι Λεχαίου πήρε το όνομά του από τον Λέχη,
γιό της Πειρήνης και του Ποσειδώνα.
Βρίσκεται στον Κορινθιακό κόλπο
και συνδεόταν με την πόλη της Κορίνθου με μακριά τείχη,
συνολικού μήκους 2.300μ.
Ανάμεσα στα τείχη, υπήρχε η διάσημη οδός του Λεχαίου.
Το λιμάνι, που είχε δύο τμήματα,
το εμπορικό και τον πολεμικό ναύσταθμο,
ήταν εξ’ ολοκλήρου τεχνητό.
Είχε τρεις εσωτερικές λιμενολεκάνες
και τρια εξωτερικά λιμάνια.
Τα μπάζα από τις εκσκαφές, σωρεύτηκαν σε δύο λοφίσκους,
έτσι ώστε να εξασφαλίζονται οι εσωτερικές λιμενολεκάνες
από τους ισχυρούς βόρειους ανέμους,
οι οποίοι υπάρχουν ακόμα.
Κατά μήκος των λιμανιών κατασκευάστηκαν πέτρινες προβλήτες,
μώλοι, κυματοθραύστες, ράμπες, συνολικού μήκους 7χλμ,
καθώς και μεγάλος αριθμός αποθηκών
και άλλων λιμενικών εγκαταστάσεων
για τους χιλιάδες τόνους εμπορευμάτων
από και προ τις αποικίες της Κορίνθου και στα ΝΔ
ένας τεράστιος αριθμός από ναυπηγικές εγκαταστάσεις,
όπου ναυπηγούνται τριήρεις για λογαριασμό άλλων πόλεων-κρατών,
δημιουργώντας την πρώτη ναυτική πολεμική βιομηχανία,
η οποία προσομοιάζει της σημερινής.
Η δυναμικότητα των ναυπηγείων αυτών ήταν αναμφίβολα αξιόλογη,
αφού το 334 Π.Χ. η Κόρινθος μπορεί να συνεισφέρει
στον στόλο τού Μ. Αλεξάνδρου 160 πλήρως εξοπλισμένες τριήρεις,
όταν η αντίστοιχη αθηναϊκή συνεισφορά είναι μόλις 20!
Στην ευρύτερη περιοχή του λιμανιού, υπήρχε η Έπαυλη του Περίανδρου,
όπου τοποθετείται το Συμπόσιο των Επτά Σοφών της Ελλάδας,
και περικαλλής ναός της Αφροδίτης και του Ολύμπιου Δία.
Το λιμάνι του Λεχαίου χρησιμοποιήθηκε αδιάκοπα
από τον 7ο πΧ αιώνα έως και το 1955, δηλ. για 2655 χρόνια!
Πηγή
