Τα τζιτζίκια συνδέονται με τους ήχους του καλοκαιριού.
Τα τζιτζίκια παράγουν τον χαρακτηριστικό τους ήχο
χρησιμοποιώντας ένα ειδικό όργανο
που ονομάζεται τυμπάνουλο,
το οποίο βρίσκεται στην κοιλιακή τους χώρα.
Ο ήχος αυτός είναι μέρος του τελετουργικού ζευγαρώματος.
Στην αρχαία Ελλάδα, τα τζιτζίκια
ήταν σύμβολα μουσικής και ποίησης.
Αποτελούν πηγή τροφής για διάφορα ζώα
και σε ορισμένες κουλτούρες,
ακόμη και για τους ανθρώπους.
Η ιστορία του Αισώπου, «Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας»,
είναι ευρέως γνωστή στην Ελλάδα.
