Ποστ του Θάνου Τζήμερου

Επειδή από δω και μπρος, διάφοροι (καλοπροαίρετοι η κακοπροαίρετοι) θα αρχίσουν να ψάχνουν θέσεις της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ και της Νεάς Δεξιάς, και όσες δεν είναι ταυτόσημες θα προβάλλονται, με προφανή στόχο να ενσπείρουν έριδες, να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα, μια και καλή.

Δεν ενώθηκαν τα κόμματά μας. Οι επικεφαλής τους εξέφρασαν την επιθυμία για εκλογική σύμπραξη όταν γίνουν εκλογές. Προφανώς αυτή η επιλογή θα πρέπει να επικυρωθεί από τα θεσμικά όργανα των δύο κομμάτων. Σ’ αυτή την πρωτοβουλία καλούμε κι άλλα κόμματα, με δύο προϋποθέσεις: α) σοβαρότητα β) κοινή ατζέντα στα εθνικά θέματα.

Σε θέσεις που διαφωνούμε, θα συνεχίσουμε να διαφωνούμε. Μολονότι, αν κάποιος τις δει με περισσότερη προσοχή θα διαπιστώσει ότι οι διαφωνίες δεν είναι ιδεολογικού χαρακτήρα αλλά τεχνικού. Παράδειγμα, η διαχείριση του νερού (επειδή κάποιος το ρώτησε): η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ είναι υπέρ ενός μεικτού σχήματος, με το κράτος κάτοχο των πηγών ή των δικτύων και ιδιώτες στη διαχείρισή τους. Δηλαδή, η Υλίκη και ο Μόρνος εξακολουθούν να είναι κρατική περιουσία όπως και το δίκτυο μεταφοράς, αλλά αυτός που τα διαχειρίζεται αυτά και σου φέρνει το νερό στο σπίτι είναι ιδιωτική εταιρεία. Όμως, όπως καταλαβαίνετε, εδώ δεν ισχύει ο ελεύθερος ανταγωνισμός. Ο διαχειριστής θα είναι μονοπώλιο. Και πώς θα προστατευθώ από μία πιθανή επιθυμία του να διπλασιάσει την τιμή; Λέει η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ πως στον διαγωνισμό ανάθεσης, άρα και στη σύμβαση παραχώρησης θα προβλέπεται πλαφόν τιμής. Κι αν ο διαχειριστής για να αυξήσει το περιθώριο κέρδους ρίξει την ποιότητα των υπηρεσιών, με πιθανό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία; Θα υπάρχει συχνός κρατικός έλεγχος, για το αν τηρούνται οι προδιαγραφές ασφαλείας λέει η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, και σε περίπτωση που δεν τηρούνται, ο διαχειριστής θα κηρύσσεται έκπτωτος. Είναι προφανές ότι αυτό το μοντέλο είναι ΣΔΙΤ. Σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Δεν έχει καμμία ουσιαστική διαφορά από ένα μοντέλο κρατικής διαχείρισης του νερού στο οποίο όμως όλα θα αποφασίζονται με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Δηλαδή η Δημόσια Εταιρεία που θα διαχειρίζεται το νερό θα κρίνεται βάσει στόχων ποιότητας, ο πρόεδρός της θα είναι manager από την ιδιωτική οικονομία κι όχι αποτυχημένος πολιτευτής, θα εποπτεύεται από μια ανεξάρτητη αρχή διαχείρισης φυσικών πόρων που θα την αποτελούν ιδιώτες τεχνοκράτες, ενώ οι υπάλληλοί της θα προσλαμβάνονται και θα απολύονται βάσει απόδοσης, όπως γίνεται στον ιδιωτικό τομέα. Απλώς η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ προκρίνει το πρώτο μοντέλο καθώς θεωρεί πως είναι πιο εύκολο να εφαρμοστεί και με κυβέρνηση ΝΔ ας πούμε, ενώ το άλλο μοντέλο προϋποθέτει ριζική αναδιοργάνωση του τρόπου διοίκησης του κράτους. Αν η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ αναλάμβανε τη διοίκηση του κράτους και επέβαλε την εφαρμογή κριτηρίων κόστους – αποτελέσματος σε ΟΛΟΝ τον δημόσιο τομέα, με απελευθέρωση των απολύσεων των Δ.Υ. θα μπορούσε να εφαρμοστεί και το δεύτερο μοντέλο, του “κρατικού” νερού.

Σε μια χώρα που έχει μάθει να ακούει μόνο slogans και να διαβάζει ταμπέλες, άντε να εξηγήσεις αυτές τις παραμέτρους. Εγώ όμως παίρνω το χειρότερο σενάριο, αυτό στο οποίο η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ, η ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ και το Χ, Ψ, Ω κόμμα που θα θέλαμε να συμπράξουν στις εκλογές έχουν αντιδιαμετρικές, αγεφύρωτες θέσεις. Α ο ένας, Ω ο άλλος.

Θα μπει στη Βουλή μια ομάδα βουλευτών που θα έχουν ενιαία θέση στα ΟΥΣΙΩΔΕΣΤΑΤΑ θέματα της διάσωσης της εθνικής μας υπόστασης, της προφύλαξης από την εισβολή του Ισλάμ, αλλά και του μικρού, επιτελικού κράτους και της μειωμένης φορολογίας. Και επίσης θα θέσουν ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ φορά στη Βουλή το θέμα της απόλυσης των ακατάλληλων Δ.Υ. το οποίο θεωρούμε βασικό θέμα της ατζέντας. Τα ακούσατε ποτέ αυτά από τους θεωρητικώς φιλελεύθερους ή “πατριώτες” της ΝΔ; Σιγή ιχθύος και μόνο κάτι μπαταριές πού και πού με άσφαιρα στου καραγκιόζη το γάμο. Κομματική πειθαρχία, γαρ. Θα τα ακούσετε λοιπόν από εμάς. Πόσοι θα εκπροσωπούν τη ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ και πόσοι το Χ, Ψ, Ω συνεργαζόμενο κόμμα; Στο χέρι σας είναι. Η σύνθεση της κοινοβουλευτικής ομάδας αποφασίζεται από τον ψηφοφόρο, όχι τους επικεφαλής. Όπως και το συνολικό ποσοστό. Δεν είναι το 3% ταβάνι, ε; Εγώ πάντως θα ήθελα στο επόμενο κοινοβούλιο να είναι μαζί μου και ο Φαήλος. Θεωρώ ότι θα προσέθετε πολλά στον κοινό μας αγώνα. Το αν θα είναι περισσότεροι οι “δικοί του” ή οι “δικοί μας” ή των τρίτων εξαρτάται από το τι θα κάνουν οι υποψήφιοι στις περιφέρειές τους. Είναι τόσο απλό. Ας πούμε, λοιπόν, ότι έρχεται στη Βουλή το θέμα στο οποίο έχουμε διαφορετικές απόψεις. Δεν κυβερνάμε εμείς, ούτε θα κυβερνήσουμε μετά τις εκλογές, σωστά; Ο εφικτός στόχος – κι αυτός δύσκολος είναι, αλλά παλεύεται – είναι η ΕΙΣΟΔΟΣ στη Βουλή. Το τι θα συμβεί στη συζήτηση του εν λόγω θέματος, θα εξαρτηθεί από τις γνώμες των βουλευτών και των άλλων κομμάτων. Αν οι υποστηρικτές της Α άποψης έχουν πλειοψηφία, θα επικρατήσει αυτή. Αν έχουν πλειοψηφία οι άλλοι, θα επικρατήσει η Ω. Έτσι λειτουργεί η Δημοκρατία. Όμως η δική σας άποψη (είτε η Α είτε η Ω) θα ακούγεται επιτέλους στη Βουλή, θα τίθεται στον δημόσιο διάλογο, θα συζητιέται στα τηλεοπτικά πάνελς και δεν θα περιορίζεται στον μικρόκοσμο του FB. Δεν το προτιμάτε;

Και μέσα στη ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ, υπάρχουν διαφορές απόψεων σε αρκετά θέματα, όπως ας πούμε στη διαχείριση της πανδημίας. Έτσι είναι η ζωή. Συμφωνείς σε όλα με τον σύντροφό σου ή με το παιδί σου; Βρίσκεις όμως τρόπο συνύπαρξης. Είναι και μία άσκηση για τον καθένα από μας: αυτοπειθαρχίας, αξιολόγησης προτεραιοτήτων και, προσέξτε το αυτό, αποτίμησης του εσωτερικού μας γραδόμετρου: πόσο δηλαδή μετράει ο ορθολογισμός ή το συναίσθημα στις πολιτικές μας επιλογές. Κι αν δεν είναι η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ η επιλογή σας, ποια μπορεί να είναι; Ο Γιάνης; Ο Τελοπόν; Οι Σταλίνες; Η Φώφη; Τα σούργελα του ΣΥΡΙΖΑ; Η ΝΔ του κρατισμού, των επιδομάτων, των διορισμών και της νομότυπης, γραβατοφορεμένης ρεμούλας; Ή μήπως το μονομελές κόμμα που θα φτιάξει ο καθένας για να συμφωνεί 100% με τον εαυτό του; Στη Δημοκρατία στηρίζεις τον πλησιέστερο σε σένα κομματικό φορέα. Που πρέπει να είναι υπαρκτός όχι αυτός που φαντάζεσαι, ε; Χρειάζεται να το πω αυτό;
Πόσο λοιπόν βοηθάει η στάση κάποιων – που μάλιστα είναι και προσωπικοί μου φίλοι – όταν ξυνίζουν και στραβομουτσουνιάζουν λέγοντας ότι “θα το σκεφτώ” και “ξέρετε, με χάλασε η συνεργασία και κάπως αλλιώς φανταζόμουν τη συνέχεια” κ.λπ. κ.λπ.; Θα ήθελα, επειδή συνηθίζω να συζητώ επί συγκεκριμένων θεμάτων και όχι επί συναισθημάτων, να αναφέρουν με τι από όσα άκουσαν στη συζήτησή μας της Δευτέρας με τον Φαήλο διαφωνούν.

Εγώ, ας πούμε, βρήκα ένα σημείο διαφωνίας που φαίνεται… αγεφύρωτο: την υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Η δική μου άποψη είναι πως θα μπορούσε μετά από εξονυχιστικό έλεγχο της ζωής και του status ενός ομόφυλου ζευγαριού να προτιμηθεί αυτή η λύση για υιοθεσία, αν δεν υπάρχει ενδιαφερόμενο ετερόφυλο ζευγάρι κι αν η εναλλακτική είναι το ίδρυμα. Ο Φαήλος δεν το δέχεται: παιδί θα υιοθετούν μπαμπάς και μαμά, όχι Μπάμπης και Μήτσος, τέλος. Βεβαίως η δική μου άποψη έχει ένα γκρίζο σημείο, μη ελεγχόμενο: τον… εξονυχιστικό έλεγχο. Ποιος θα τον κάνει; Με ποια κριτήρια; Θα είναι μια έμπειρη σοβαρή επιτροπή καταξιωμένων επιστημόνων (κοινωνική λειτουργός, παιδοψυχολόγος, ψυχολόγος) ή μπορεί να μας προκύψουν τίποτε «αλληλέγγυοι» που διορίστηκαν με πιέσεις των πολύχρωμων δικαιωματιστών; Και η άποψη του Φαήλου έχει γκρίζο σημείο: αν ένα παιδί (με αναπηρία ενδεχομένως) μείνει στα αζήτητα του ιδρύματος και ενδιαφέρεται ένα ομόφυλο ζευγάρι, χωρίς να υπάρχει ανάλογο ετερόφυλο ενδιαφέρον, τι είναι καλύτερο για το ίδιο; Είναι ένα καλό θέμα συζήτησης, αλλά προφανώς δευτερεύουσας σημασίας! Συμφωνούμε όμως και οι δύο στο ότι κάθε άνθρωπος θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να διαμορφώνει την προσωπική του ζωή όπως επιθυμεί χωρίς να υφίσταται καμμία αποψίλωση των αστικών του δικαιωμάτων, λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού. Έχετε δει πολλούς «ακροδεξιούς» να υποστηρίζουν τα αστικά δικαιώματα των ομοφυλοφίλων (περιλαμβανομένου του συμφώνου συμβίωσης); Και το αποδεχόμαστε αυτό όχι δυσφορούντες, αλλά ασμένως, καθώς θεωρούμε πως ο προορισμός ενός κράτους είναι η ευτυχία των πολιτών του, με όποιο σενάριο ζωής επιλέγει ο καθένας. Αρκεί να μην θέλει να το επιβάλει και σε μένα, ε; Δεν θα πείσω τον γιο μου να με αποκαλεί αντί για μπαμπά, γονέα 1 ή 2. Και μια που το αναφέραμε: η οικογένεια είναι σαν τη δημοκρατία. Είναι ένας θεσμός με πλήθος από προβλήματα, αλλά δεν έχουμε ανακαλύψει καλύτερο για να μεγαλώνουν τα παιδιά. Βλέπετε το ανθρώπινο είδος αργεί να ενηλικιωθεί. Όλο λοιπόν το ΛΟΑΤΚΙ κίνημα θα έπρεπε να μας ψηφίσει «δαγκωτό», διότι μόνο εμείς τους προστατεύουμε ουσιαστικά – και από τους Αμβρόσιους και πολύ περισσότερο από τους Ισλαμιστές. Αν επικρατήσει η πολιτική των “προοδευτικών” της αριστεράς (της ΝΔ συμπεριλαμβανομένης) σε λίγα χρόνια οι μπολιαστές θα τους πετάν από την ταράτσα. Όμως, ας καταφέρουμε, ρε φίλε, να επισκευάσουμε τη χώρα σε όλα τα άλλα θέματα της ατζέντας που συμφωνούμε, κι ας έχουμε ως θέμα συζήτησης και διαφωνίας την υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια.

Τελειώνω, ξαναρωτώντας: αν δεν ψηφίσεις ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ, τι θα ψηφίσεις στις εκλογές, εσύ ο φιλελεύθερος, που σε ενδιαφέρει η επιβίωση της χώρας και του δυτικού πολιτισμικού πλαισίου;

Υ.Γ. 1 Ξεπλύντε το μυαλό σας από τη λάσπη που έχει απορροφήσει – υποσυνείδητα – από την κυρίαρχη ιδεολογία της αριστερίλας. Εγώ τον Φαήλο, πριν να τον γνωρίσω, τον θεωρούσα τέρας. Κάτι ανάμεσα σε πιστολέρο του υποκόσμου και καταχθόνιο ΚΥΠατζή. Έχει κι αυτό το ογκώδες παρουσιαστικό με τα μούσια που βοηθάει τους φωτογράφους των «απέναντι» να τραβάν άγριες, απωθητικές πόζες. (Για σύγκριση, δείτε, ποιες φωτογραφίες δικές μου παίζουν στα ΜΜΕ της αριστερίλας.) Διαβάζοντας όμως άρθρα του διαπίστωσα ότι, πρώτον, έχει χιούμορ. Δεύτερον, μιλάει σαν φυσιολογικός άνθρωπος και δεν μασάει τα λόγια του. Κι όταν τον συνάντησα από κοντά, διαπίστωσα κι άλλα: συγκροτημένη σκέψη, ευφυΐα, ευρύ γνωστικό υπόβαθρο, τεκμηρίωση απόψεων με επιχειρήματα κι όχι με ιδεοληψίες ή θέσφατα, ρεαλισμό, αυθεντικότητα, πάθος για τη χώρα, διάθεση αυτοκριτικής (διαβάστε π.χ. το άρθρο του «Του χώρου τα εννιάμερα»). Κοντολογίς, βρήκα έναν άνθρωπο με τον οποίο μπορούσα να συνεννοηθώ. Ξέρετε πόσοι «εκεί έξω» νομίζουν ότι ο Τζήμερος είναι ένα τέρας και η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ το όχημα του ανάλγητου κεφαλαίου για να ξεπουληθεί η χώρα στη λέσχη Μπίλντερμπεργκ; Γιατί έχουμε δαιμονοποιηθεί τόσο πολύ και οι δύο; Γιατί αισθάνονται ότι τους απειλούμε. Σταματήστε λοιπόν την εσωστρέφεια και ξεκινήστε έργο ιεραποστόλου, για να αλλάξετε άποψη σε όσους συμφωνούν μαζί μας αλλά δεν το ξέρουν. Σε όσους τα εξωνημένα ΜΜΕ πούλησαν την εικόνα του απεχθούς Τζήμερου και του απεχθούς Κρανιδιώτη. Δεν έχουμε χρόνο, ούτε την πολυτέλεια να φιλονικούμε για το φύλο των αγγέλων, με τον Μωάμεθ προ των πυλών.

Υ.Γ. 2 Γιατί «Σχέδιο Πτήσης»; Γιατί το εγχείρημα, με τη δική σας στήριξη, μπορεί να απογειωθεί και να αποκτήσει πολλαπλασιαστική ισχύ. Μπορείτε βεβαίως και να το υπερφορτώσετε με γκρίνια για να συντριβεί στο τέλος του διαδρόμου. Μεγάλα παιδιά είστε, κάντε τις επιλογές σας.