Το θρυλικό “Παιδάκι που Κατουρά”, το αριστούργημα της Κορινθίας, που κάποτε στόλισε την πλατεία Περιβολάκια!
Πριν, ήταν ένα ταπεινό αγαλματάκι, που με το αθώο του κατούρημα πότιζε τον τοπικό πολιτισμό στην Κόρινθο. Μα, αλίμονο, οι βάρβαροι βάνδαλοι, με τη ζήλια να τους τρώει σαν σαράκι, τόλμησαν να το βεβηλώσουν! Σκέψου το: μουντζούρες, ίσως και καμιά πέτρα πεταμένη από κάποιον που νόμιζε ότι ο φασισμός κερδίζει με σπρέι.
Αλλά, φίλε μου, ο πολιτισμός δεν γονατίζει! Το “Παιδάκι” δεν έμεινε να κλαίει στην πλατεία. Όχι, όχι! Θερίεψε, μεγάλωσε, έγινε ολόκληρο μνημείο, και σαν φάρος τέχνης πήρε το διαβατήριό του και μετακόμισε στη Φλωρεντία – ναι, την ίδια τη Φλωρεντία, την κοιτίδα της Αναγέννησης! Εκεί, ανάμεσα σε Μιχαήλ Άγγελους και Μποτιτσέλι, το “Παιδάκι που Κατουρά” λάμπει τώρα, σύμβολο ανυποχώρητου πολιτισμού, να θυμίζει σε όλους ότι ούτε η βαρβαρότητα ούτε τα γκράφιτι μπορούν να σβήσουν την τέχνη. Και κάπου εκεί, στην Κόρινθο, οι βάνδαλοι κοιτάνε ακόμα το άδειο βάθρο και κλαίνε με μαύρο δάκρυ.
Δικαίωση για αυτούς που εμπνεύστηκαν την επιστροφή του…
