Παιδικές αναμνήσεις,
τότε που τρέχαμε στις συκιές
και ψάχναμε για χρυσόμυγες….
Δεν γνωρίζω για ποιον λόγο αλλά αυτά τα σκαθάρια τα λέγαμε μπουρμπούλια.
Τις πιάναμε τις δέναμε με μια μακριά λεπτή κλωστή.
χαιρόμασταν να τις κάνουμε να πετούν κυκλικά απάνωθέ μας.
Τα Μπουρμπούλια είναι επίσης κι ένα ελληνικό έθιμο,
το οποίο εορτάζεται την περίοδο του Καρναβαλιού,
κυρίως στην Πάτρα.
Η προέλευση του δεν είναι γνωστή.
Τα Μπουρμπούλια είναι χοροί όπου οι γυναίκες
διατηρούν την ανωνυμία τους
κάτω από ένα μαύρο ντόμινο και μια μαύρη μάσκα,
ενώ οι άντρες φορούν επίσημο ένδυμα
και διαλέγουν την ντάμα τους αγνοώντας την ταυτότητα της,
τουλάχιστον για εκείνο το βράδυ.
Συνδέεται με τη στιγμιαία γνωριμία
που ήταν εξαπλωμένη την εποχή της δημιουργίας του εθίμου.
Ο εορτασμός του εθίμου ξεκίνησε κοντά στο 1872, όταν
ο ελληνογερμανός αρχιτέκτονας Ερνέστος Τσίλλερ
είχε ολοκληρώσει το θέατρο Απόλλων.
ΠΗΓΗ
Υ.Γ: Μπουρμπουλια είχε βαπτίσει και ο Διονύσης Σαββόπουλος
το συγκρότημα που έπαιζε μαζί του στο Ροντέο στην οδό Ιουλιανού.
