Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό

Η Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό (World Water Day) καθιερώθηκε στη συνδιάσκεψη του ΟΗΕ σχετικά με το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο Ντε Ζανέιρο της Βραζιλίας το 1992. Τη σχετική απόφαση πήρε η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 22 Δεκεμβρίου του 1992, που όρισε την 22α Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό.

Πέρα από την σημασία του στην καθημερινή μας ζωή, το νερό έχει επηρεάσει και τον χώρο της τέχνης. Η ύπαρξη του και μόνο έχει εμπνεύσει ανά τα χρόνια μερικούς από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες στον κόσμο. Το νερό έχει παρουσιαστεί και σχηματοποιηθεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους καθόλη την ιστορία της τέχνης. Συνεχίζει μέχρι και σήμερα να προσελκύει την προσοχή των καλλιτεχνών, οι οποίοι «μαγεύονται» από αυτό.

Οι δυνατότητες είναι ατελείωτες. Από πελώρια και συντριπτικά κύμματα σε γαλήνιες λίμνες, ποτάμια και πισίνες οι καλλιτέχνες από πάντα ασκούσαν έμπνευση για τα έργα τους από τις διαφορετικές ουσίες του νερού.

Ας δούμε λοιπόν μερικά από αυτά τα έργα:

David Hockney «The Splash», 1966

David Hockney «Portrait of an Artist (Pool with Two Figures)», 1972

David Hockney «Swimming Pool», 1965

Claude Monet, «Nymphéas» (1906)

Claude Monet «Waterloo Bridge», 1903

Ο τρόπος με τον οποίο αποδίδεται το νερό σε κάθε έργο τέχνης προφανώς διαφέρει ανάλογα με την εποχή, την θεματική του πίνακα και φυσικά τον καλλιτέχνη. Η χρησιμότητα της αποτύπωσης του νερού σε έναν πίνακα διαφέρει επίσης σημαντικά. Μπορεί να αποτελεί κύριο ή βοηθητικό στοιχείο του πίνακα. Μπορεί να υπάρχει για αισθητικούς λόγους ή μονάχα για να καθορίσει την τελική σύνθεση του πίνακα.

Katsushika Hokusai «Ocean Waves»

Katsushika Hokusai «Masculine Wave»

Katsushika Hokusai «Kirifuri Waterfall at Kurokami Mountain in Shimotsuke», 1831-1833

Georges Seurat «Bathers at Asnières», 1884

Georges Seurat «Horses in the Water»,  1883

Georges Seurat «The river Seine at La Grande-Jatte», 1888

Το νερό δεν είναι μόνο ένα καθαρά ρεαλιστικό χαρακτηριστικό στην τέχνη. Ενδέχεται επίσης να είναι συμβολικό. Από πολλούς ανθρώπους του πολιτισμού, αντιμετωπίζεται ως το καθολικό σύμβολο της αλλαγής. Έχει την δυνατότητα να ακολουθήσει οποιαδήποτε πορεία ενώ η ροή του δεν σταματάει ποτέ. Το νερό όμως χρησιμοποείται και από πολλούς καλλιτέχνες ως σύμβολο αγνότητας, ηρεμίας και γαλήνης. Την ίδια στιγμή όμως, στα χέρια ενός διαφορετικού καλλιτέχνη μπορεί να αποτυπώσει την καταστροφή, τον φόβο και την απόγνωση.

William Turner «Twilight over the Waters», 1823-26

William Turner «Waves Breaking against the Wind», 1840

Samantha French «Rising tides», 2020

Samantha French » Salt Water Duo», 2019

Samantha French «Soak In», 2018

Το νερό όπως βλέπουμε μπορεί να αποτυπωθεί με αμέτρητους τρόπους σε ένα έργο τέχνης. Εξαρτάται πάντα από τον καλλιτέχνη και τι θέλει να επιτύχει παρουσιάζοντας το στοιχείο του νερού στο έργο του. Παραμένει ωστόσο εντυπωσιακό να βλέπουμε κάτι τόσο γνώριμο για όλους μας, να προβάλλεται με τόσο ξεχωριστούς και ιδιαίτερους τρόπους σε σημείο που είτε φαντάζει τόσο ρεαλιστικό που δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι πρόκειται για ζωγραφιά είτε δεν το αναγνωρίζουμε καν με ευκολία.