Διψούν για αίμα μερικοί μα ούτε καν ιδέα
δεν έχουν από πόλεμο, φοβούνται την σκιά τους
κι ακόμη τραγικότερο μιλούν για περηφάνια….
μα μόνες μάχες πού ‘δωσαν είναι στο πληκτρολόγιο.
Νομίζουν πως στον πόλεμο υπάρχουν κερδισμένοι
απ’ τον λαό των νικητών μα είναι γελασμένοι.
Την μάνα που ‘χασε τον γιο να πάνε να ρωτήσουν
κι αν θα τολμούσαν, τα παιδιά, που ‘χασαν τους γονείς τους.
Οι πόλεμοι δεν γίνονται σαν όπως στις ταινίες
που οι κομπάρσοι σπίτια τους, γυρνούν όταν τελειώσουν.
Πάν Καρτσωνάκης
