Ο κρίνος της θάλασσας αλλά και της Παναγιάς το κρινάκι.
Ο κρίνος της θάλασσας
το ελληνικό Pancratium – παν + κραταιός, παγκράτιο (δύναμη).
Οι Μινωίτες το θεωρούσαν ιερό άνθος και τη πίστη και αγάπη τους
την εξέφρασαν σε ζωγραφικές παραστάσεις, που θαυμάζει η ανθρωπότητα, ό
πως τον Μίνωα με τα κρίνα, την μινωική έπαυλη των κρίνων,
το γαλάζιο πουλί και οι Αιγαιοπελαγίτες διακοσμούσαν
με τον θαλάσσιο κρίνο τα πλοία τους.
Στη Θήρα, με επιρροές από το μινωικό πολιτισμό, διασώθηκαν,
προστατευμένες από την τέφρα του ηφαιστείου,
υπέροχες τοιχογραφίες με θαλάσσιους κρίνους.
Ο Όμηρος το αναφέρει με το όνομα «φυτό με άσπρα άνθη σαν το γάλα».
Πιστεύεται πως το θαλάσσιο κρίνο παρέδωσε ο Ερμής στον Οδυσσέα
για να αντιμετωπίσει τα μάγια της Κίρκης.
Το καταπληκτικό αυτό φυτό κινδυνεύει από ολοκληρωτική εξαφάνιση.
Με συντονισμένες προσπάθειες ο μυθικός κρίνος της άμμου,
μέρος της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και του οικοσυστήματος μας,
σύμβολο του μινωικού πολιτισμού,
μπορεί να σωθεί όπου κινδυνεύει με εξαφάνιση,
κυρίως λόγο του ανθρώπινου παράγοντα
και πρέπει να επιστρέψει στις ακρογιαλιές μας.
Να τις ευωδιάσει, να τις στολίσει, να τις αναβαθμίσει.
Πηγή
