Ο γάιδαρος έχει μαθησιακή ικανότητα εφάμιλλη του δελφινιού και του σκύλου.
Θυμάται τις εμπειρίες του για πολύ καιρό και είναι βαθιά κοινωνικός.
Θέλει παρέα και μπορεί να πάθει κατάθλιψη αν του τη στερήσεις
(γι’ αυτό συνήθως οι άνθρωποι παίρνουν δύο γαϊδούρια μαζί για κατοικίδια).
Ξέρω ότι η γλώσσα εξελίσσεται όπως γουστάρει εκείνη,
όμως η φράση «είσαι γάιδαρος» για τον αγνώμονα, αγενή, απολίτιστο αγροίκο
πρέπει να εξαλειφθεί διά νόμου.
Ο γάιδαρος είναι ακριβώς το αντίθετο.
Η φράση προέρχεται από τους ανθρώπους που βρέθηκαν κοντά στον γάιδαρο
–στην ελληνική επαρχία βεβαίως βεβαίως–
και το μόνο που είδαν στο υπέροχο αυτό ζώο
ήταν ο φόβος του να κάνει όλα αυτά τα δυσβάσταχτα
που του ζητάνε ακόμα και σήμερα.
Τα γαϊδουράκια ήταν κάποτε ο μοναδικός βοηθός
για τη μεταφορά υλικών και αγαθών σε πολλά μέρη.
Ο γάιδαρος θεωρούνταν ιερό ζώο του θεού Διονύσου.
Σύμφωνα με τη μυθολογία, δύο όνοι βοήθησαν τον θεό
να περάσει ένα ποτάμι, και ως ανταμοιβή,
ο Διόνυσος τους τοποθέτησε ανάμεσα στα αστέρια.
Ο γάιδαρος συμβολίζει την ταπεινότητα και την ειρήνη.
Είναι συνδεδεμένος με τη Γέννηση του Χριστού
(συχνά απεικονίζεται στη φάτνη)
και με την είσοδο στα Ιεροσόλυμα,
αντιπροσωπεύοντας τη μετάβαση
από τη δύναμη (άλογο) στην ταπεινή υπηρεσία.
Σήμερα, αν και έχει χάσει τον «ιερό» του χαρακτήρα,
το γαϊδούρι εξακολουθεί να είναι ένα σεβαστό ζώο,
με καταφύγια που φροντίζουν για τη διάσωσή του.
