image

Η φίλη μου η Εύη είναι μια νέα γυναίκα που ζει στο Ξυλόκαστρο και εργάζεται στην Κόρινθο. Καθημερινά, μεταβαίνει στο Κιάτο και παίρνει τον Προαστικό. Υπάρχουν ωστόσο δυσκολίες στη σύνδεση του Προαστιακού με το κέντρο της Κορίνθου καθώς η σύνδεση με τις αστικές συγκοινωνίες περιορίζεται σε λίγες ώρες την ημέρα. Αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει ταξί επιβαρύνοντας σημαντικά τον καθημερινό προϋπολογισμό της, ενώ πολλοί πολίτες λόγω οικονομικής δυσπραγίας πηγαίνουν στο κέντρο με τα πόδια.
Ζούμε σε μια εποχή βαθιάς οικονομικής κρίσης με μια απειλούμενη βαθύτερη ύφεση. Είναι σχεδόν αυτονόητο ότι σε τέτοιες εποχές κάθε νοήμων τοπικός ή εθνικός άρχοντας αξιοποιεί τα όποια εργαλεία ανάπτυξης διαθέτει. Και λέω σχεδόν, γιατί στο νομό μας υπάρχει ένα τέτοιο εργαλείο που θα το ζήλευαν σε πολλούς άλλους : ο Προαστιακός.
Το έργο βέβαια δεν έχει ολοκληρωθεί. Είναι αδήριτη ανάγκη να φτάσει στο Ξυλόκαστρο και στο Δερβένι και να συνδεθεί με το Λουτράκι, γιατί έτσι θα συμβάλλει στην οικονομική , τουριστική, κοινωνική και πολιτισμική ανάπτυξη του νομού μας και ταυτόχρονα θα δώσει τη δυνατότητα σε πολλούς κατοίκους του λεκανοπεδίου να επιλέξουν ως τόπο μόνιμης διαμονής , μία από τις πόλεις του νομού μας διατηρώντας την εργασία τους στο λεκανοπέδιο. Μ ε αυτόν τον τρόπο ενισχύεται η τοπική οικονομία , εμπλουτίζεται η κοινωνία, ενδυναμώνονται οι Πανεπιστημιακές σχολές μας, επιτυγχάνεται η αποκέντρωση και προστατεύεται το περιβάλλον. Τον Προαστιακό χρησιμοποιούν καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι: φοιτητές, εργαζόμενοι, τουρίστες , ασθενείς με ένα σχετικά λογικό κόστος. Για να μπορεί ν΄ αποτελεί εργαλείο ανάπτυξης θα πρέπει να συνδέεται με ένα άρτιο συγκοινωνιακό σύστημα όπως άλλωστε συμβαίνει σε κάθε πόλη που σέβεται τους πολίτες της και προάγει την ποιότητα της ζωής τους. Υπάρχουν βέβαια τα ταξί που εξυπηρετούν τους πολίτες με άψογο τρόπο και επαγγελματισμό. Όμως θα πρέπει ο πολίτης να έχει το δικαίωμα να επιλέξει αν θα χρησιμοποιήσει ταξί ή αστικές συγκοινωνίες. Κάθε σύγχρονη Ευρωπαϊκή πόλη στοχεύει στην βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών και στην ανάπτυξη των ίδιων των πόλεων. Πρέπει να επιλέξουμε αν θέλουμε να είμαστε Ευρώπη ή αν θα επιτρέψουμε σε τοπικούς κοτζαμπάσηδες να μας κρατούν στο μεσαίωνα και στην τουρκοκρατία.
Ο Ρούσβελτ τη δεκαετία του 1930 έβγαλε τις Η.Π.Α. από τη χειρότερη οικονομική κρίση που έπληξε τον πλανήτη μέχρι τη σημερινή αξιοποιώντας τα αναπτυξιακά εργαλεία που διέθετε: δημόσια έργα και ανθρώπινο δυναμικό. Σήμερα στην Κορινθία του 21ου αιώνα φαίνεται πως δεν μπορούμε να αξιοποιήσουμε πολύ σημαντικότερα εργαλεία που ήδη διαθέτουμε.
Άραγε δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε;
Ας μην φανούμε κατώτεροι των περιστάσεων.
Γιώτα Μπάγκα
Πολιτευτής Ν. Κορινθίας με τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ