Μια, δύο , πολλές Καταλονίες

0

Του Θ. Τζήμερου

Έχω επισκεφθεί τη Βαρκελώνη και πριν τους Ολυμπιακούς και μετά. Καμμία σχέση. Νύχτα με μέρα. Για την μεταμόρφωσή της φεσώθηκαν όλοι οι Ισπανοί. Ας μου εξηγήσει κάποιος από τους υπέρμαχους της αυτοδιάθεσης των λαών, ποιος θα πληρώσει αυτό το ποσό σε περίπτωση δημιουργίας του ανεξάρτητου κράτους της Καταλονίας και ποια άλλα οικονομικά νταραβέρια πρέπει να μπουν στο τραπέζι. Το Ηνωμένο Βασίλειο που είναι αυτόνομο κράτος έχει να ξεκαθαρίζει λογαριασμούς δούναι και λαβείν με την Ε.Ε. για καναδυό χρόνια.

Ας μου εξηγήσει επίσης πώς προσδιορίζεται ο λαός και ποιο είναι το ελάχιστο μέγεθός του. Κι επειδή το να προσποιούμαστε τους Καταλανολόγους είναι αστείο, ας το φέρουμε στα καθ’ ημάς. Υπάρχει λαός της Θεσσαλίας; Λαός του Βόλου; Ο Βόλος είναι μεγαλύτερος από το Μονακό. Μπορεί να κάνει ο Μπέος δημοψήφισμα για να ανακηρυχθεί η πατρίδα μου αυτόνομο κράτος; Στην πολυκατοικία μας πολύ θα θέλαμε όλοι να αποσχιστούμε από το σοβιετικό καφριστάν που βρίσκεται στην περιοχή που κάποτε υπήρχε η αρχαία Ελλάδα. Μπορούμε; Συγκροτούμε “λαό”;

Να σας πω λοιπόν την άποψή μου, για το πώς γίνονται δημοκρατικά όλα αυτά τα πράγματα, μολονότι το να κατακερματίζονται τα κράτη της Ευρώπης σε κομμάτια κομματάκια ενώ όλη η Ε.Ε. έχει βάλει πλώρη (πολύ αργά, είναι αλήθεια…) για την ενοποίησή της είναι πορεία αντίθετη στην ιστορία. Είναι ουσιαστικά πορεία προς το παρελθόν. Σκεφτείτε τι έχει να συμβεί αν το ίδιο κάνουν οι Βάσκοι, οι Ιταλοί του Βορρά, οι Βαυαροί, ή, για να μην πάμε μακριά, οι μουσουλμάνοι στη Θράκη, μόλις αποκτήσουν πληθυσμιακή υπεροχή.

Αλλά ας το αγνοήσουμε αυτό, διότι η ιστορία δεν προχωράει πάντα ευθύγραμμα. Και στο φινάλε, σε μια σχέση πρέπει να θέλουν και οι δύο. Ο λαός λοιπόν της Ισπανίας, όπως και ο λαός της Ελλάδας, ψήφισε (διά των αντιπροσώπων του) ένα Σύνταγμα, το οποίο δεν προβλέπει διαδικασία απόσχισης. Άρα ΟΛΟΙ οφείλουν να το τηρούν. Για να αλλάξει θα πρέπει να γίνουν εκλογές για Αναθεωρητική Βουλή και στα υπό αναθεώρηση άρθρα να τεθεί κι αυτό, σε ΟΛΟΥΣ τους Ισπανούς ή τους Έλληνες. Δηλαδή: θέλετε μια περιοχή της χώρας να μπορεί να αποσχισθεί με δημοψήφισμα των κατοίκων της; (Φυσικά πρέπει οι κάτοικοι να ενημερωθούν για το τι θεωρεί ο νόμος “περιοχή”. Περιφέρεια; Νομό; Πόλη; Συνοικία; Και πόσοι κάτοικοι μπορούν να θέσουν θέμα απόσχισης;) Θα πρέπει η σχετική πρόβλεψη να υπερψηφισθεί είτε από την αναθεωρητική Βουλή, είτε με δημοψήφισμα. Μετά, θα πρέπει να επακολουθήσει νόμος που να περιγράφει τη διαδικασία της απόσχισης και να δίνει οδηγίες για την ρύθμιση όλων των πρακτικών θεμάτων (οικονομικών, μετακίνησης, εγκατάστασης κ.λπ.).

Και αφού γίνουν όλα αυτά, ΜΕΤΑ να γίνουν τα όποια δημοψηφίσματα αυτοδιάθεσης. Για όσους αντιλαμβάνονται στοιχειωδώς πώς λειτουργεί ο σύγχρονος κόσμος. Βέβαια από αβαντιπόπολους παντιερορόσηδες, Ισπανούς και Έλληνες, δεν έχεις τέτοιες απαιτήσεις. Τους αρκεί που απολαμβάνουν την επαναστατική αδρεναλίνη. Είναι καλό υποκατάστατο όταν δεν βρίσκεις μπάφο.

Απάντηση