Όσο καλά κι αν γνωρίζεις κάτι, όσο κι η άποψη σου είναι κατασταλαγμένη και δεν αλλάζει, κάθε φορά που θα συμβεί κάτι και θα την επιβεβαιώσει θα νιώθεις μια μικρή έκπληξη. Αναφέρομαι στην απόλυτη μονοκρατορία της Ελένης Μενεγάκη στην εκπομπή της. Αυτό που συμβαίνει εδώ και ένα μήνα μετά την αποχώρηση της λόγω γέννας είναι η απόδειξη ότι χωρίς αυτήν τίποτα δεν έχει ουσία και δύναμη. Εκτός από τα νούμερα που πέφτουν και μειώνουν την διαφορά από την Τατιάνα (αυτό το περιμέναμε άλλωστε), υπάρχει και το ζήτημα του όποιου ενδιαφέροντος έχει η εκπομπή χωρίς αυτήν.
Ήμουν εγώ που έγραφα ότι η εκπομπή που έχει δομήσει η Ελένη Μενεγάκη δεν μου προκαλεί κανένα ενδιαφέρον και θεωρώ ότι είναι πολύ υποτιμητικό για το τηλεοπτικό κοινό που τυγχάνει αυτής της αναγνώρισης τόσα χρόνια και κατ΄επέκταση μαζεύει όλη τη διαφημιστική πίτα πάνω της. Η άποψη μου είχε σχηματιστεί για μια εκπομπή που η Ελένη είναι απόλυτη κυρίαρχος και έχει δομηθεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε όταν απουσιάζει να φαίνεται πόσο τιποτένια είναι.
Τρέφω μεγάλη εκτίμηση για την εργατικότητα του Γρηγόρη Γκουντάρα και για την δυναμική του Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλου. Θεωρώ επίσης πολύ σωστό που ανέθεσαν στον δεύτερο το κομμάτι των συνεντεύξεων. Όμως αν η εκπομπή της Ελένης μου προκαλούσε βαρεμάρα όσες φορές την έβλεπα αναγκαστικά, μιας και για να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη φέρνει σε όλους μας νούμερα, τώρα μου προκαλεί αποστροφή. Άοσμη, άχρωμη, άγευστη. Είναι μια ουδετερότητα. Και το χειρότερο από το να σε κράζουν είναι να αδιαφορούν, λέει μια ψυχή.
Με θέματα κλισεδιές και τα οποία μπορεί να μοιάζουν μοντερνιές στους συντελεστές, αλλά είναι τόσο παλιακά για τους νέους που στοχεύουν, ώστε το τελικό ζύγι να μοιάζει νερόβραστο.
Σκέφτομαι όμως ότι αυτό δεν πρέπει να με ξαφνιάζει. Η Ζαρίφη και ο Γκουντάρας είχαν έναν σκοπό ύπαρξης: να προκαλούν γέλιο μέχρι διούρησης στην Ελένη. Χωρίς αυτήν έχασαν την εντελέχεια τους. Αν υπήρχε κάτι σε αυτή την εκπομπή είναι να βλέπεις την Ελένη να ξεραίνεται στο γέλιο και να σου φτιάχνει την διάθεση. Αυτό νομίζω πρέπει να της το αποδώσουμε. Μπορεί τηλεοπτικά να μην έχει καμία αξία, αλλά έδινε κάτι στον τηλεθεατή και δη στη νοικοκυρά που τα κουτσοφέρνει βόλτα. Πλέον δε, που εν τη απουσία της Ελένης η διαφήμιση φθίνει και υπάρχει περισσότερος τηλεοπτικός χρόνος που πρέπει κάπως να γεμίσει, βλέπουμε πράγματα που γίνονται άρπα κόλλα.
Κοιτάζω στο site μας και το τελευταίο θέμα από την εκπομπή που βάλαμε ήταν οι ευχές των συνεργατών της για τη γέννηση της κόρης. Από κει και μετά έτερον ουδέν. Το ίδιο συμβαίνει και στα υπόλοιπα site. Τελικά η Ελένη Μενεγάκη είναι σαν το τρίποντο στο μπάσκετ: Ευχή και κατάρα. Ευχή όσο την έχεις, καταστροφή όταν δεν θα την έχεις. Τυχαίο; Ξέρουμε όλοι μας ότι έτσι το σχεδίασε αριστοτεχνικά η ίδια.
Είπαμε όμως… Απόλυτη κυρίαρχος!!!
tora tora