Τα Νησιά Φαρόε «ξεγύμνωσαν» το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, έφυγαν με το διπλό (1-0) και το άφησαν στην ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΘΕΣΗ της βαθμολογίας.

Eικόνα αγώνα:

Όταν σε ματς με τα Νησιά Φερόε στο Γεώργιος Καραϊσκάκης ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της Εθνικής είναι ο Ορέστης Καρνέζης, τότε γίνεται εύκολο αντιληπτό ότι η ομάδα αρμενίζει στραβά.

Χωρίς ταχύτητα, δίχως έμπνευση, χωρίς καμία κίνηση και αυτοματισμούς, η Ελλάδα δεν είναι καλύτερη ούτε από τα Φερόε και η εικόνα της μέσα στο γήπεδο προκαλεί θλίψη, νοσταλγία και έντονο προβληματισμό.

Ακόμη και στην αναμέτρηση με τα Φερόε, όπου επέστρεψαν οι Κονέ και Χριστοδουλόπουλος, η Ελλάδα του Ρανιέρι δεν είχε αρχή, μέση, τέλος στη δημιουργία του παιχνιδιού της. Για τη λέξη ανάπτυξη παιχνιδιού, ας μην μιλήσουμε καλύτερα.

Τα Νησιά Φερόε είχαν δύο δοκάρια, ο Καρνέζης έπιασε ένα τετ α τετ, μια κεφαλιά που πήγαινε στο παραθυράκι και κάποια δυνατά σουτ… Αντίστοιχα, η Εθνική είχε τρεις ευκαιρίες (η μία σταμάτησε στο δοκάρι) με πρωταγωνιστή τον Κονέ.

Κι αφού συνέβησαν όλα αυτά, ήρθε και το γκολ για την ομάδα που το άξιζε… Τα Νησιά Φερόε σκόραραν με τον Έντμουντσον στο 61ο λεπτό και όσοι (λίγοι) βρέθηκαν στο γήπεδο άρχισαν τις αποδοκιμασίες. Αποδοκιμασίες κυρίως για την εικόνα, την αδιαφορία και την σύγχυση εντός αγωνιστικού χώρου.

Η Εθνική του Ρανιέρι στερείται έμπνευσης, δημιουργίας και κινήτρων και αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά, τότε τα μεγαλεία του πρόσφατου παρελθόντος θα τα θυμόμαστε, θα τα διηγούμαστε και θα… κλαίμε.

Μέσα σε ελάχιστους μήνες η Εθνική από ομάδα πρότυπο έγινε περίγελος και οι μεγάλες ευθύνες ανήκουν σίγουρα στον προπονητή. Ο Ρανιέρι αποδεικνύεται εκτός τόπου και χρόνου και κυρίως δείχνει ότι ποτέ δεν ασχολήθηκε σοβαρά με τη δουλειά του ως προπονητής στην Εθνική ομάδα.

Δεν φρόντισε ποτέ να μάθει για το υλικό που είχε να διαχειριστεί, δεν ενδιαφέρθηκε να γνωρίσει την ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα και φέρθηκε με εκδίκηση στην πετυχημένη συνταγή που ακολουθούσε για χρόνια η Εθνική ομάδα.

Ακόμη και στο ματς με τα Φερόε η Ελλάδα δεν έπειθε ότι έχει πλάνο νίκης. Δεν έβγαζε εικόνα ομάδας δουλεμένης και στο ποδόσφαιρο του 2014 για να κερδίσεις ακόμη και τη χειρότερη ομάδα του κόσμου, πρέπει να έχεις προπονητή. Οι εποχές που κέρδιζαν οι παίκτες μόνοι τους, έχουν παρέλθει σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η Εθνική ομάδα δεν έχει σοβαρό προπονητή και κατ επέκταση μοιάζει με συνονθύλευμα που δεν μπορεί να κερδίσει ούτε την ομάδα Νέων που έχασε 10-0… Όλα αυτά της στερούν τη δυνατότητα να βρει τους νέους ηγέτες. Οι προσωπικότητες ακόμη κι αν υπάρχουν μέσα στην ομάδα, μένουν στην αφάνεια και χάνονται μέσα στην απόγνωση…

Το 0-1 ήταν αντιπροσωπευτικό του αγώνα Ελλάδα-Νησιά Φερόε και κάποια μεμονωμένα ξεσπάσματα παικτών όπως ο Κονέ, δεν έφταναν για να σώσουν την παρτίδα…

Σχόλιο αγώνα:

Το μπλοκάκι του αγώνα τα λέει όλα. Η Ελλάδα ήταν φλύαρη, ανούσια και μπερδεμένη. Τα Νησιά Φερόε με τη σοβαρότητα και την πίστη στο πλάνο τους, έκαναν τη μία ευκαιρία μετά την άλλη, και δικαιότατα έφτασαν στο 0-1.

Αδύναμος κρίκος:

Ούτε λόγος… Ο Κλαούντιο Ρανιέρι. Η Ελλάδα είναι ομάδα αδούλευτη σε όλα τα επίπεδα. Από την τακτική και τον τρόπο ανάπτυξης, μέχρι τις στημένες φάσεις. Από την εικόνα και αυτή του 90λεπτου φάνηκε ότι ο Ρανιέρι καθοδηγεί μια ομάδα την οποία μετά από 4 σχεδόν μήνες, δεν γνωρίζει!

MVP:

Ο Έντμουντσον ήταν ο σκόρερ του αγώνα και αυτός που δημιούργησε πολλές καλές ευκαιρίες για τα Νησιά Φερόε.

ΟΙ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ:

ΕΛΛΑΔΑ (Ρανιέρι): Καρνέζης, Τοροσίδης, Μανωλάς, Μόρας, Καράμπελας (78′ Μάνταλος), Μανιάτης, Σάμαρης, Κονέ, Χριστοδουλόπουλος, Καρέλης (62′ Μαυρίας), Γκέκας (46′ Αθανασιάδης).

ΝΗΣΙΑ ΦΕΡΟΕ (Όλσεν): Νίλσεν, Νάτεσταντ, Γκρέγκερσεν, Νάες, Ντάβιντσεν, Χολστ (75′ Γιουστίνουσεν), Μπέντζαμινσεν, Βαντχάμαρ, Χάνσον, Όλσεν (88′ Κλέμιντ Ολσεν), Έντμουντσον (86′ Φέρε).