Ταλαντούχα μουσικός, δυναμική ερμηνεύτρια, γοητευτική performer.  Ή μήπως ήρεμο, γαλήνιο, κάτι περισσότερο από χαμηλών τόνων κορίτσι της διπλανής πόρτας; Ζητήσαμε από τη Μαλού Κυριακοπούλου να λύσει τους γρίφους γύρω από τον εαυτό της

Δεν βγαίνει για ψύλλου πήδημα στην τηλεόραση, δεν μονοπωλεί χωρίς λόγο τις σελίδες των περιοδικών, δεν αυτοπροβάλλεται αυτάρεσκα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μπορεί η Μαλού Κυριακοπούλου να μην προκαλεί με τη δημόσια εικόνα της, την οποία χειρίζεται μάλλον μεθοδικά και σίγουρα με παροιμιώδη για την ηλικία της σύνεση, ωστόσο οι επιδόσεις που πετυχαίνουν τα τραγούδια της μοιάζουν τουλάχιστον προκλητικές.

Μόλις έναν μήνα μετά την ψηφιακή κυκλοφορία του από την Cobalt Music, το νέο της single με τον σημαδιακό τίτλο «Δες με» έχει συγκεντρώσει τον δυσθεώρητο αριθμό των 530.000 θεάσεων στο YouTube, ακολουθώντας προφανώς την καλή παράδοση που ξεκίνησε με τα δύο προηγούμενα τραγούδια της «Τους είπες πως» και «Μια φορά στο τόσο» με 17 και 15 εκατομμύρια νiews αντιστοίχως. «Αν υπάρχει συνταγή της επιτυχίας; Δεν το νομίζω. Τουλάχιστον, προσωπικά δεν λειτουργώ έτσι. Πορεύομαι με την αλήθεια μου στο τραγούδισμά μου. Στην πραγματικότητα νομίζω πως δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο από το να δίνω την αλήθεια μου μέσα από τη μουσική», εξηγεί η ίδια όταν της επισημαίνω το τέλειο σκορ 3 στα 3 που έχει καταφέρει με τις ισάριθμες κυκλοφορίες της.

Η Μαλλού εντυπωσιακή στη σκηνή

Η κιθάρα μου κι εγώ

Εδώ και καιρό η Μαλού κάνει αυτό που γνωρίζει καλύτερα απ’ όλα. Γυρίζει με την μπάντα της ανά την Ελλάδα, συστήνεται στο κοινό, αποκτά ακόμη περισσότερη σκηνική εμπειρία, ενώ παράλληλα προετοιμάζεται για την καλοκαιρινή εκδοχή της συνεργασίας της με τον Γιώργο Μαζωνάκη. Με δυο λόγια; Δουλεύει ακάματα. Ωστόσο, η ίδια μόνο ως κούραση και υποχρέωση δεν βλέπει τη φυσική κλίση της την οποία κατάφερε να εξελίξει σε επάγγελμα: «Περνάω τόσο καλά μέσα σ’ αυτό που μου συμβαίνει. Δεν νιώθω ότι δουλεύω, ούτε βλέπω καταναγκαστικά τις συναυλίες ή τα live. Για να πω την αλήθεια, ακόμη δεν το ’χω βάλει καλά μες στο μυαλό μου ότι κάνω εκείνο που ονειρευόμουν πριν από δέκα χρόνια», λέει ενθουσιασμένη.
Τη ρωτώ τι νοσταλγεί από εκείνη την πιο αθώα εποχή, όταν η μουσική ήταν ακόμη ένα μακρινό όνειρο για εκείνη. «Στα 17 μου, όταν τελείωσα το σχολείο ξεκίνησα να δουλεύω σε ένα μπαράκι στην Καλαμάτα. Καλοκαίρι ήταν, έπαιρνα την κιθάρα μου και τραγουδούσα ροκ και έντεχνα κομμάτια. Ετσι ξεκίνησα. Θυμάμαι τη λαχτάρα αλλά και την αγωνία που είχα τότε. Με βασάνιζε η σκέψη τι θα γίνει στο μέλλον. Αν θα καταφέρω να ασχοληθώ επαγγελματικά με τη μουσική.


Εκτός από την περιοδεία της ανά την Ελλάδα, η Μαλού προετοιμάζεται για την καλοκαιρινή συνεργασία της με τον Γιώργο Μαζωνάκη

Τώρα βέβαια που αυτό το ’χω καταφέρει, έρχονται άλλα βάσανα. Από τη μία χαίρομαι που τα τραγούδια μου που έχουν κυκλοφορήσει έχουν πάει καλά, από την άλλη σκέφτομαι πόσο πολύ θα ήθελα αυτά τα τραγούδια να μείνουν στον χρόνο. Σε κάθε περίπτωση, νομίζω πως είτε έτσι είτε αλλιώς η αγωνία μου με σώζει», καταλήγει γελώντας. Της επισημαίνω το οξύμωρο της περίπτωσής της, ότι δηλαδή, αντί να αναλώνεται στο θεαθήναι, επιλέγει να επικεντρώνεται στην ουσία της δουλειάς της, τη μουσική. Κατόρθωσε μάλιστα να κωφεύσει στις σειρήνες της δημοσιότητας από τις απαρχές της καριέρας της, όταν ακόμη τη μαθαίναμε μέσα από το talent show «Greek Idol». «Το γεγονός ότι δεν βγήκα και εξακολουθώ να μη βγαίνω πολύ στα περιοδικά και την τηλεόραση συνέβη μάλλον ενστικτωδώς.

Ποτέ δεν με ενδιέφερε να θυμάται ο κόσμος τη φάτσα μου, αλλά τη μουσική μου. Στην πραγματικότητα τότε δεν υπήρχε κάποιος λόγος να εμφανίζομαι, με την έννοια ότι δεν είχα κάποιο καινούριο τραγούδι ή κάποια εμφάνιση. Πιστεύω πως υπάρχει μια πολύ λεπτή γραμμή, την οποία αν περάσεις μπορείς εύκολα να θεωρηθείς αυτό που λέμε “μαϊντανός”. Προσωπικά, έχω αποφασίσει να βγαίνω στα Μέσα όταν πραγματικά έχω κάτι να πω. Ισως αυτός είναι ο τρόπος μου να δείχνω ότι και αναγνωρίζω και σέβομαι τη δύναμη που έχει η δημοσιότητα», λέει. Προφανώς και τον ρόλο της σε αυτή την πολύ ρεαλιστική και ήπια θεώρηση των πραγμάτων έχει διαδραματίσει η οικογένειά της. Οπως εξηγεί, οι γονείς της δεν εκδηλώνουν υπερβολικά -θετικά ή αρνητικά- συναισθήματα για την ενασχόλησή της με τη μουσική και την επιλογή της να καταπιαστεί με μια δουλειά που έχει ως προϋπόθεση αλλά και ως έναν βαθμό αυτοσκοπό τα φώτα, την προβολή και τη διασημότητα. Τίποτα δεν είναι τυχαίο στην περίπτωση της Μαλού.


Διάβασμα, μαγείρεμα, κολύμπι

Οπως τυχαία δεν είναι η απόφασή της να κυκλοφορήσει ένα τραγούδι λιγότερο ανάλαφρο και ευχάριστο από τα δύο προηγούμενα, πηγηαφού, όπως λέει, δεν θέλει να επαναλαμβάνει τα ίδια και τα ίδια. Προτιμά να δοκιμάζει και να δοκιμάζεται. «Το “Δες με” είναι ένα τραγούδι κάπως πιο βαρύ, περισσότερο δυναμικό και νευρικό από τα δύο προηγούμενα. Μιλά για την επανάσταση μιας γυναίκας, η οποία αποφασίζει να φύγει από μια καταπιεστική, τελματωμένη σχέση και να σταθεί στα δικά της πόδια.

Αν έχει κάποια σχέση με τη δική μου συναισθηματική κατάσταση αυτή την περίοδο; Μάλλον όχι. Ομως λίγο-πολύ όλοι έχουμε ζήσει την καταπίεση σε σχέσεις μας και όλοι με κάποιον τρόπο αντιδρούμε». Αναρωτιέμαι πώς ένα ήρεμο και γελαστό κορίτσι σαν την ίδια, αντιδρά σε ανάλογες περιστάσεις. «Οταν έχεις να κάνεις με ανθρώπους και με σχέσεις, όσο γελαστός, αισιόδοξος ή πράος κι αν είσαι, θα δείξεις και ένα άλλο, ίσως όχι τόσο αναμενόμενο πρόσωπο. Μη νομίζεις, έχω κι εγώ τις μεταπτώσεις μου. Δεν είμαι πάντα, όπως ενδεχομένως έχετε συνηθίσει να με βλέπετε». Εκτός από τη μουσική, στη ζωή της Μαλούς κεντρικό ρόλο έχουν οι φίλοι της, τους οποίους χαρακτηρίζει «καταφύγιο» και μαζί έχουν δημιουργήσει έναν δικό τους, όπως ανάγλυφα τον περιγράφει, κόσμο.

Στην καθημερινότητά τής της αρέσει να διαβάζει, να κολυμπά και να μαγειρεύει, ενώ ακόμη παλεύει να τελειοποιήσει τα πορτογαλικά της. Για τον εαυτό της δεν κάνει μακροπρόθεσμα σχέδια σε βάθος πέντε ή δέκα ετών. Της αρέσει να κάνει όνειρα για το πολύ έως τον επόμενο χρόνο. «Δεν μπορώ να κάνω μακρόπνοοα σχέδια. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι θέλω να μπορώ να ταξιδεύω. Δεν αποκλείω πάντως σε δέκα χρόνια από σήμερα να είμαι ένας άλλος, τελείως διαφορετικός άνθρωπος. Ποτέ δεν ξέρεις».