Όταν θα πάψουμε, στη γη, να βλέπουμε τ’ αστέρια
και θα σκεπάζει σύννεφο πολύν καιρό τον ήλιο
και στις σπηλιές θα κατοικούν όσοι θα επιζήσουν
να τρέφονται με όνειρα για μέλλον που θα κτίσουν.
Να τρώνε ρίζες και τροφές αν βρίσκουν σε κονσέρβες
να τους ζεσταίνουν οι φωτιές καθώς θα τους φωτίζουν
να νοσταλγούν και τη ζωή που είχαν και την χάσαν
κι ας τους φαινότανε κακή και συνεχώς γκρινιάζαν.
Δεν έχουν σύνορα κρατών τα όπλα που υπάρχουν
μα σαν παιδιά οι άνθρωποι θα «παίζουν με τα σπίρτα».
Καρτσωνάκης Πάν
