“Λουλούδι που κι αν μαραθεί τη μυρωδιά δε χάνει,
γιατί δακρύζει σαν ιτιά κι ανθεί σαν πικροδάφνη”.
Ένας συμβολισμός για την παντοτινή αγάπη
και τον ανεκπλήρωτο πόθο.
Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση της Πελοποννήσου
(στην περιοχή του Μυστρά), μια βασιλοπούλα
ήπιε δηφτήρι (δεφτέρι αρχαία ελληνική διφθέρα)
παρακαλώντας τα φύλλα του φυτού
να πάρουν την πίκρα της
και τα άνθη την ομορφιά της,
δημιουργώντας έτσι την πικροδάφνη.
Κίτρινη πικροδάφνη (Cascabela thevetia),
γνωστή και ως Thevetia peruviana.
Αειθαλής ξυλώδης θάμνος ή μικρό δέντρο
που παράγει έντονα κίτρινα, χοανοειδή λουλούδια.
Συχνά καλλιεργείται για καλλωπιστικούς σκοπούς.
Ξεχωρίζει για τα κίτρινα λουλούδια της σε σχήμα τρομπέτας
και τα μακριά, γυαλιστερά φύλλα της.
Ανήκει στα πιο τοξικά φυτά παγκοσμίως.
Απαιτείται προσοχή ώστε να φυτεύεται μακριά από σημεία
όπου συχνάζουν μικρά παιδιά ή κατοικίδια ζώα.