Σύμφωνα με τον θρύλο, η Αμαρυλλίς ήταν μια παρθένα νύμφη
όπου ερωτεύτηκε βαθιά τον Ατλαίοντα, ένα βοσκό με παγωμένη καρδιά
και με εκπληκτική ομορφιά και δύναμη, όμοιος με Θεό.
Αποφασισμένη να του δοθεί ολόψυχα και να κάνει ότι χρειαστεί
για να την αγαπήσει, συμβουλεύτηκε το μαντείο των Δελφών.
Επί 30 ημέρες, κάθε βράδυ, φορώντας κατάλευκο φόρεμα,
τρυπούσε την καρδιά της με χρυσό τόξο ρίχνοντας σταγόνες από το αίμα της
έξω από την πόρτα του.
Θα του χάριζε ένα μοναδικό λουλούδι που όμοιό του δεν θα υπήρχε στον κόσμο.
Ο βοσκός, όταν άνοιξε την πόρτα του θαμπώθηκε από τη μοναδικότητα
του βαθυκόκκινου λουλουδιού που είχε γεννηθεί από το αίμα της Αμαρυλλίδας
και η καρδιά του “άνοιξε” μόνο για εκείνη.
Στη γλώσσα των λουλουδιών η αμαρυλλίς συμβολίζει την ακτινοβόλο ομορφιά, την αποφασιστικότητα και την υπερηφάνεια.
