Κατά την αρχαιότητα πίστευαν ότι η κάππαρη, εκτός από θεραπευτικές είχε και μαγικές ιδιότητες. Ο Γαληνός, ο διασημότερος ίσως ιατρός της αρχαιότητας μετά τον Ιπποκράτη και πατέρας της Πειραματικής Φυσιολογίας, στο έργο του «Περί τροφών δυνάμεως» κάνει εκτεταμένη αναφορά στην κάππαρη, τη θρεπτική αξία της αλλά και στον τρόπο επεξεργασίας της ώστε να γίνει βρώσιμη.
Ιατρικές χρήσεις της κάππαρης ή του εκχυλίσματος διαφόρων τμημάτων του φυτού αναφέρονται και από τον Διοσκουρίδη, ο οποίος τη συστήνει σαν φάρμακο για διάφορες παθήσεις. Συνιστούσε επίσης τα φύλλα και τη ρίζα του για την καταπολέμιση των οιδημάτων. Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι τη χρησιμοποιούσαν σαν φάρμακο για το μετεωρισμό αλλά και κατά των ρευματικών παθήσεων.
Θεραπευτικές δράσεις και χρήσεις
-Μελέτες δείχνουν ότι η κερκετίνη που περιέχει η κάππαρη δρα σαν αντιισταμινικό (υποβοηθώντας έτσι σε καταστάσεις αλλεργίας) ενώ παράλληλα παρουσιάζει αντιβακτηριδιακές, αντί-υπερτασικές, αναλγητικές, αντικαρκινικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.
