«Τὸ στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται, οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε…»
(Το στάδιο των αρετών έχει ανοίξει, όσοι θέλετε να αγωνιστείτε, εισέλθετε…)
Με βαθιά συγκίνηση και εσωτερική κατάνυξη τελέστηκε ο Εσπερινός της Συγχώρησης στον Ιερό Ναό Αποστολου Παύλου, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κορίνθου κ.κ. Παύλου.
Ο ναός ήταν κατάμεστος, με ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία πολλών νέων ανθρώπων. Σε μια εποχή θορύβου, ταχύτητας και εσωτερικής διάσπασης, η εικόνα αυτή αποτέλεσε μήνυμα ελπίδας.
Το ημίφως του ναού, το θυμίαμα το «Κύριε ἐκέκραξα», το «Φῶς ἱλαρόν» και οι παρακλήσεις συγχώρησης προς την Παναγία και τον Υιό της ανύψωναν την ψυχή σε μια σφαίρα γαλήνης και εσωτερικής καθαρότητας. Πολλά μάτια δάκρυσαν .
Ο λόγος του Σεβασμιωτάτου υπήρξε απλός, κατανοητός, πατρικός. Μίλησε για τη συγχώρηση όχι ως τυπική πράξη, αλλά ως βαθιά πνευματική ανάγκη. Παρομοίασε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή με τον Ισθμό της πολης μας , που ενώνει δύο θάλασσες, εκείνη της αμαρτίας που αφήνουμε πίσω μας και εκείνη της αγάπης και της καλοσύνης, στην οποία καλούμαστε να περάσουμε με αγώνα και συνειδητή προσπάθεια. Μια γέφυρα εσωτερικής μεταμόρφωσης που οδηγεί στη χαρά της Αναστάσεως.
Χωρίς φωνές και εξάρσεις, με πραότητα και καθαρό βλέμμα, ο Μητροπολίτης έδινε στον κάθε ιερέα και σε κάθε πιστό την ευχή του και την συγχώρηση. Με ένα βλεμμα κι ένα μειδίαμα που σε στερέωνε στον αγώνα, που σου θύμιζε πως η Εκκλησία δεν είναι ιδεολογία, αλλά σχέση, δεν είναι επιβολή, αλλά αγκαλιά.
Ύστερα από τόσο θόρυβο και τόση αναστάτωση της καθημερινότητας, η ψυχή βρήκε λιμάνι.
Η βραδιά αυτή δεν ήταν απλώς η έναρξη μιας εκκλησιαστικής περιόδου. Ήταν μια υπενθύμιση ότι η συγχώρηση δεν ταπεινώνει, αλλά ελευθερώνει. Ότι η αγάπη δεν είναι συναίσθημα στιγμής, αλλά στάση ζωής.
Είμαστε τυχεροί που ο Ποιμενάρχης μας στέκει ανάμεσά μας ως καλός πατέρας. Και ακόμη πιο τυχεροί όταν βρίσκουμε το θάρρος να διαβούμε τον «Ισθμό» της καρδιάς μας, αφήνοντας πίσω το βάρος και βαδίζοντας προς το φως.
Μαρία Χρισταρά
