Και ήρθε φίλε αναγνώστη το καταραμένο 2020 και μεμιάς αρχίζει να γκρεμίζει το ένα μετά το άλλο τα ΑΝΤΙ.

Τέρμα οι αγώνες οι αντιμνημονιακοί, ξεμείναμε από φασίστες για να είμαστε αντιφασίστες, μία μάσκα μας έχει μείνει για να γίνουμε αντί (αντιμασκικό κίνημα) και τα εμβόλια.

Δυστυχώς όμως τα τελευταία δυο δεν πουλάνε αρκετά και πρέπει να φτάσεις τη γραφικότητα στο τέρμα για να μπορέσεις να γεμίσεις εκ νέου τις πλατείες.

Διάβασα ένα σχόλιο στο twitter που πραγματικά στην αρχή γέλασα όμως τελικά όσο το σκέφτομαι όλο και περισσότερο συμφωνώ μαζί του.

Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής έφερε σε καποιους μεγάλους πονοκεφάλους. Έφερε ανακούφιση σε αυτούς που θέλουν ξανά μια κοινωνία ενωμένη και πόνο σε αυτούς που επιζητούν το διχασμό για να έχουν λόγο ύπαρξης…

Όλοι αυτοί που τόσα χρόνια ετεροκαθορίζονται βάζοντας μπροστά ένα αντι πρέπει να αποκτήσουν ταυτότητα και ξέρεις αυτό δεν είναι εύκολο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η προηγούμενη κυβέρνηση που τελικά όταν καλέστηκε να εφαρμόσει τα ΑΝΤΙ τελικά οδηγήθηκε στα ΝΑΙ.

Γιατί η κριτική είναι εύκολη, το δύσκολο είναι να εφαρμόσεις αυτά που λες…

Το σχολιο λοιπόν έλεγε λες τελικά να ήθελαν αθώωση ώστε να ξαναγεμίσουν τις πλατείες και να μοιράζουν απλόχερα ψόφους και κρεμάλες;

Ρε λες;

Μήπως ήρθε τελικά η ώρα να κλείσουν οι πληγές του διχασμού και να έρθουμε ξανά κοντά σαν κοινωνία;

Θ.Τ