Άρθρο παρέμβαση από τον Α. Γεωργίου
Η γιορτή της θάλασσας χωρίς θαλασσα
Νύχτα 22ας Αυγούστου και ενώ τρέχει το Φεστιβάλ Κορινθία του επιμελητηρίου μαθαίνουμε για την γιορτή ” συναντάμε την Θαλασσα” που εκτός από την γιορτή της σαρδέλας δεν έχει καμία σχέση με την θάλασσα.
Αντικειμενικά ως πολίτες θα έπρεπε να αναρωτηθούμε γιατί δεν την έβγαζαν πιο νωρίς αυτήν την μεγάλη και οικονομικά ακριβή δέσμη εκδηλώσεων.
Μέσα σε τρεις ημέρες αρχίζει λοιπόν και για να δούμε τι θα δούμε.
Ένα πρόγραμμα ασυνάρτητο, πρώτα μουσική από κιθάρα και παντονεόνε.
Δεύτερη ημέρα ο Μουζουράκης …θα τραγουδήσει για την θαλασσα;
Έψαξα και δεν βρήκα ούτε ένα τραγούδι θαλασσινό…
Οι θαλασσιές οι χάντρες την άλλη ημέρα από τον Πάνο Χαλκιά και το μπαλέτο του ενώ θα ψήνονται σαρδέλες και άλλα ίσως ψαρικά.Οι θαλάσσιες οι χάντρες με τα νεαρά κορίτσια σε πρόγραμμα Μουλέν Ρουζ.
Η λευκή νύχτα όπου η πρωτοτυπία θα είναι πως με την απόδειξη των αγορών θα έχεις μια πίτα ή μια μπύρα ή κάποια έκπτωση…
Και τέλος χοροί όπως ο Ικαριώτικος από όλα τα σωματεία θα μας ενώσει.
Ούτε αρχή ,ούτε τέλος , ούτε νόημα …
Λείπουν οι ποιητές της θάλασσας, τα τρέχαντήρια, οι γέροι ψαράδες και οι ιστορίες τους ,η ιστορία της παραλίας “Μαιάμι” οι ιστορίες της εμπορικής κίνησης του λιμανιού με ιστορίες από τους κασκουταίους ,ποιοι μεγάλοι εφοπλιστές πέρασαν από εδώ .
Θα λείπουν οι ιστορίες των γεροδεμένων λιμενεργατών που μετά την δουλειά πήγαιναν στου Θεοδωράκη την ταβέρνα και μαζί με τους ψαράδες έλεγαν τις ιστορίες Θα λείπουν οι καραβομαραγκοί που καλαφάτιζαν τα παλιά ψαροκάϊκα και πέτσωναν τα νέα με μαεστρία.
Άλλη μια στο πόδι εκδήλωση που θυμίζει νεόπλουτο που μόλις πιάνει χρήμα το σκορπάει ασκόπως.
Τι κρίμα !
