Η ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΓΙΑ ΑΜΕΑ

0

Τα άτομα με αναπηρία είναι μια ομάδα πληθυσμού που βιώνει καταστάσεις περιθωριοποίησης, ως προς την πρόσβαση στην εκπαίδευση και στην απασχόληση. Τα ποσοστά συμμετοχής τους στην ελληνική αγορά εργασίας, είναι σημαντικά χαμηλότερα από τις υπόλοιπες χώ­ρες της Ε.Ε. Οι σύγχρονες συνθήκες ένταξης των Ατόμων με Αναπηρία (ΑμεΑ) στην εργασία και συνολικά στην κοινωνία αναδεικνύουν επιτακτικά την ανάγκη για ουσιαστική και συστηματική προσέγγιση της εκπαίδευσής τους. Τα ερευνητικά δεδομένα τεκμηριώνουν τις μαθησιακές ικανότητες και τις δυνατότητες εκπαιδευτικής, επαγγελματικής και κοινωνικής ένταξης των ΑμεΑ, στο βαθμό που θα δεχθούν την κατάλληλη εκπαίδευση.
Η Εθνική και Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την Αναπηρία 2010 – 2020 επισημαίνει τους εξής οκτώ βασικούς τομείς δράσης: προσβασιμότητα, συμμετοχή, ισότητα, απασχόληση, εκπαίδευση – κατάρτιση, κοινωνική προστασία, υγεία και εξωτερική δράση. Ο γενικός σκοπός της επαγγελματικής συμβουλευτικής ΑμεΑ είναι η παροχή βοήθειας προκειμένου να αποκτήσουν την ικανότητα για εργασία και συναίσθημα υψηλής αυτοεπάρκειας. Στοχεύει να βοηθήσει το συμβουλευόμενο να κατανοήσει τι επιθυμεί ως προς τις εκπαιδευτικές και επαγγελματικές κατευθύνσεις του. Είναι σημαντικό ο σύμβουλος να δίνει έμφαση στο «τι μπορούν να κάνουν» τα ΑμεΑ, να εξετάζει τις δυνατότητες που έχουν και κατόπιν να προσαρμόζει τα ενδιαφέροντα στις ικανότητές τους.
Τα ζητήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι εμπλεκόμενοι ΑμεΑ συνδέονται με: α. τη στάση και τις ιδιαιτερότητές τους, β. την ενεργό συμμετοχή στη λήψη και εφαρμογή αποφάσεων, γ. τη στάση των τρίτων και της κοινωνίας γενικότερα, δ. την προετοιμασία των ειδικών και των απαραίτητων υποδομών, ε. τη διεπιστημονική προσέγγιση της διαδικασίας, και στ. προβλήματα που απασχολούν όλους ανεξαιρέτως .Τα ΑμεΑ πρέπει να εκτίθενται από νωρίς σε τυπικές επαγγελματικές προκλήσεις και εργασίες, προκειμένου να αναπτύξουν την απαιτούμενη ωριμότητα για επιτυχή απασχόλησή τους στο μέλλον.Η μάθηση σε πραγματικά εργασιακά περιβάλλοντα, μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη, ώστε να βρουν τα ΑμεΑ υποστηρικτικό περιβάλλον και τρόπους να ανταπόκρισης στις απαιτήσεις κάθε επαγγέλματος. Στον τομέα αυτό θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν εναλλακτικές μορφές επαγγελματικής εκπαίδευσης και απασχόλησης (π.χ. προστατευόμενη απασχόληση, παραγωγικά εργαστήρια, εργασία στο σπίτι ή στην ελεύθερη αγορά με συνοδεία, η κοινωνική συνεταιριστική επιχείρηση κ.ά.),ανάδειξη πρωτοβουλιών που εντάσσονται σε προγράμματα επιχειρηματικότητας ΑμεΑ. Επιπλέον, είναι σημαντικό να διαφανούν οι καθοριστικότερες κοινωνικές – επαγγελματικές δεξιότητες, οι δεξιότητες – κλειδιά για την επαγγελματική ένταξη, που θα πρέπει να προάγουν τα μελλοντικά προγράμματα επαγγελματικής συμβουλευτικής προκειμένου να επιτευχθεί η μετάβαση των ΑμεΑ στην εργασία. Ο κοινωνικός αποκλεισμός εκτός των άλλων είναι και απόρροια του τρόπου της λειτουργίας των κοινωνικών δομών και της αρνητικής κοινωνικής στάσης και όχι αποτέλεσμα της αναπηρίας. Μια καλή αρχή θα μπορούσε να γίνει, λοιπόν, με εκδηλώσεις για την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας και την αξιοποίηση των εκπαιδευτικών και κοινωνικών δομών προς αυτή την κατεύθυνση.
Η ενεργοποίηση των ΑμεΑ και των οικογενειών τους κατά την επαφή τους με τους τοπικούς φορείς πρόνοιας και ιδιαίτερα τα νεοσύστατα Κέντρα Κοινότητας και η ακόλουθη παραπομπή τους σε αντίστοιχα διαμορφωμένα προγράμματα ενίσχυσης των κοινωνικών – επαγγελματικών δεξιοτήτων, θα αύξανε σημαντικά τις πιθανότητες απασχόλησής τους.

Νίκος Ξένος

Εκπαιδευτής Ενηλίκων

Σύμβουλος Σταδιοδρομίας

Απάντηση