Η λαϊκή παράδοση θέλει τους καλικάντζαρους
να «βγαίνουν» στην επιφάνεια της γης
την παραμονή των Χριστουγέννων (24 Δεκεμβρίου)
και να μένουν μέχρι τα Θεοφάνια (6 Ιανουαρίου),
δηλαδή κατά τη διάρκεια του Δωδεκαήμερου,
για να πειράξουν τους ανθρώπους,
ενώ τον υπόλοιπο χρόνο ζουν κάτω από τη γη
πριονίζοντας το δέντρο που κρατά τη γη.
Όλα αυτά βέβαια σύμφωνα με την ελληνική λαϊκή παράδοση.
Υ.Γ: Τα τελευταία όμως χρόνια (κοντά μισόν αιώνα)
υποψιάζομαι πως οι καλικάντζαροι βγαίνουν πολύ νωρίτερα
και για να φύγουν, ούτε κουβέντα.
Ούτε και την αγιαστούρα του παπά δεν φοβούνται πλέον.
Εκεί, μόνο το Πάσχα με τα βαρελότα τρυπώνουν πάλι στα έγκατα
από τον φόβο τους μήπως και πέσει ο ουρανός στο κεφάλι τους.
Ποια είναι η γνώμη σας;
