Μέσα σε μερικές δεκαετίες, το γκράφιτι
μετατράπηκε από μια μορφή τέχνης
συνδεδεμένη με την παραβατικότητα
σε ένα αυθόρμητο κίνημα ελεύθερης έκφρασης,
φαινόμενο της σύγχρονης λαϊκής κουλτούρας
και των μεγάλων αστικών γειτονιών.
Η περίοδος 1971-1974 αναφέρεται
ως μία “πρωτοποριακή εποχή”, κατά την οποία
τα γκράφιτι υποβλήθηκαν σε ένα κύμα
στις μορφές και τη δημοτικότητα.
Σύντομα μετά από τη μετανάστευση στη Νέα Υόρκη,
το Μπρονξ (Μανχάτταν) παρήγαγε έναν
από τους πρώτους καλλιτέχνες γκράφιτι
για να κερδίσει την προσοχή
των μέσων στη Νέα Υόρκη.
Ο TAKI 183 ήταν ένας ελληνοαμερικάνος
από την Ουάσιγκτον που χρησιμοποίησε
ένα μίγμα του ονόματός του dimitris, TAKI,
και τον αριθμό της οδού του, 183rd ως tag.
Το “tag” (στα ελληνικά “ταγκιά”)
είναι η υπογραφή που γίνεται
με σπρέι ή μαρκαδόρο σε έναν τοίχο,
από τον καλλιτέχνη ενός γκραφίτι,
μαζί με το γκραφίτι ή και μόνη της.
Πηγή
Υ.Γ: Μια σημαντική διαφορά του γραφίτι από τις βραχογραφίες
των προγόνων μας που ζούσαν σε σπήλαια
είναι πως εκείνες περιοριζόντουσαν στον εσωτερικό χώρο
ενώ το Graffiti είναι μία τέχνη του δρόμου.
