Φωτοβόλος Απόλλων. Ο ήλιος λατρεύονταν από τους Αρχαίους Έλληνες σαν Θεός.

 

Φωτοβόλος Απόλλων

Ο ήλιος λατρεύονταν από τους Αρχαίους Έλληνες σαν Θεός

και τον απεικόνιζαν πάνω σε πύρινο άρμα

όπου ξεκινώντας κάθε πρωί σκόρπιζε το φως του στην γη.

Τον  ταύτιζαν με τον Απόλλωνα τον Θεό του φωτός.

Ο Απόλλωνας δέσποζε στο Πάνθεον των θεών του Ολύμπου.

Ο δίδυμος αδελφός της Άρτεμης ήταν ο θεός του ήλιου και του φωτός,

της ποίησης και της μουσικής, ο θεός της μαντείας.

Προστάτης των τεχνών, της μαντικής και της νεότητας,

 ο Απόλλωνας ενσάρκωνε την αρμονία και την τάξη,

 αποτελώντας πηγή έμπνευσης και θαυμασμού

για τους αρχαίους Έλληνες.

 Τα ιερά του αποτελούσαν κέντρα πνευματικής καθοδήγησης και μαντικών χρησμών.

Στο τέλος του φθινοπώρου οι ιερείς έψελναν ύμνους που είχαν ένα θλιμμένο τόνο.

 Τραγουδούσαν την αποδημία του Απόλλωνα στην Υπερβορεία.

 Με τον ερχομό του θεού την άνοιξη τραγουδούσαν κλητικούς ύμνους

 και γιόρταζαν την επιστροφή του θεού.

 Ο Απόλλωνας έρχονταν πίσω πάνω σε ένα άρμα που το έσερναν κύκνοι

 και κρατούσε στο χέρι του τη λύρα και τη δάφνη.

 Στους Δελφούς τιμούσαν την επιστροφή του με τη γιορτή των Θεοφανίων.

Πηγή

Αυτό είναι ένα ανάγλυφο του Απόλλωνα που εκτίθεται

 στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αρχαίας Κορίνθου.

Το γλυπτό παρουσιάζει ομοιότητες με το Άγαλμα της Ελευθερίας.

Αναπαριστά τον θεό Απόλλωνα με ακτινωτό στέμμα.