Φωνές αγγέλων, της στεριάς, τελειώνει το ταξίδι
και το γλυκό αντάμωμα που προσδοκώ, σε λίγο.
Ο ουρανός, η θάλασσα, τ’ απέραντο γαλάζιο
και ξάφνου γλάροι, άγγελοι, στολίζουν το τοπίο.
Περνούν τα χρόνια και γερνούν, οι άνθρωποι κι ωστόσο
σαν σταλαγμίτες θύμησες ανάστημα υψώνουν
μα το λιμάνι, ο καημός, θα είναι της πατρίδας
αυτό και είναι άλλωστε η τελική “Ιθάκη”.
Ο ουρανός, η θάλασσα με χρώματα π’ αλλάζουν
νύχτα, ημέρα κι εποχές, ο πόθος παραμένει.
Πάν Καρτσωνάκης
