Ενώ λυσσομανά η θάλασσα κι ο άνεμος,                                                         κι είναι Δεκαπεντάγουστος

0

Η “selfie” καταγράφεται βεβαίως ως “art”,

με κύριο χαρακτηριστικό ότι αν και “real”,

μπορεί να είναι σε μεγάλο ποσοστό “fake”.

Προεκτείνετε τώρα αυτή την λειτουργία

στην πολιτική, την υγεία, την κοινωνία,

και θα έχετε την ατμόσφαιρα τού νοσηρού,

πλαστού, περιβάλλοντος που ζει ο πλανήτης.

Και ενώ ο πλανήτης πλανάται, και φωτογραφίζεται “selfie”,

ένα σημείο μένει απλανές γιά κάθε άνθρωπο…

ο άδειος τάφος τής Παναγίας.

Αυτή,

-γιά να γνωρίσουμε λίγη απ’την Θεολογία που γοητεύει τον Γιάννη Τσαρούχη, τον Ζήσιμο Λορεντζάτο κ τον Οδυσσέα Ελύτη, που τής έκτισε κ Ναό στην Σίκινο- προέρχεται από το γένος το δικό μας, των ανθρώπων·

κι όταν την έθεσαν στον τάφο εκπροσώπησε εκεί όλη την ανθρωπότητα·

κι ο τάφος της, όπως αυτό είχε ανοιχτεί ως δυνατότητα μέσ’απ’τον Τάφο

τού Θεανθρώπου Υιού της, βρέθηκε -οδηγός τού μέλλοντος μας- άδειος…

την είχε υφαρπάσει ο Υψηλός Υιός της.

Υπήρχε στους παλαιούς φωτογράφους

τής κλασσικής φωτογραφικής μηχανής

-σε κάποιους απ’αυτούς-

η υπαρξιακή θεώρηση τού σκοτεινού θαλάμου·

μέσα από τον οποίο, σαν από σκοτεινή μήτρα,

ξεπετάγεται η φωτογραφική ζωή…

Το μνήμα μεσ’απ’το οποίο προβάλλει η ζωή…

Κι έρχεται μιά μέρα που το μνήμα αυτό παίρνει φώς…

Και καθώς το φώς αυτό εισρέει αδυσώπητο στον σκοτεινό θάλαμο,

δεν θα αντέξουν να μην καούν, παρά μόνον οι φωτογραφίες εκείνες

που είχαν συναφθεί μ’αυθεντικότητα…

Λάθος… ; Λάθος . Αλλά λάθος αυθεντικό και παραδεδεγμένο·

γιατί στον άδειο τάφο τής Μητέρας τού Φωτός στην Ιερουσαλήμ,

στο Ελαιοτριβείο (Γεθσημανή!), προσέρχεται κανείς κι ο ίδιος άδειος, γυμνός…

και τότε η “selfie” του, δεν είναι “fake”, αλλά αληθινός εαυτός·

καθώς αλώνει την σαθρή “selfish” τού είναι μας,

κι αναδεικνύει το ένθεο κ πραγματικό, το όμορφο κ καλό, εγώ τού καθενός,

ο Θεός τού “Εγώ ειμί το Φώς”·

και κάνει τις φωτογραφίες ημών, των…

-που θέλουμε, χωρίς να βλέπουμε πολλές φορές πως- …ακολούθων του,

άξιες να απλωθούν με χρώματα σε τοίχους ναών…

Αυτός δεν είναι ο σκοπός…;

Να γίνει κανείς ο ίδιος τέχνη… τέχνη και χορός…

ζωής που μένει στον αιώνα …

…ενώ έξω απ’ το ξωκκλήσι

λυσσομανά εορταστικά η θάλασσα κι ο άνεμος,

κι είναι Δεκαπενταύγουστος .

~Χρόνια Πολλά σε όλους,

στο διηνεκές… ///

Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος

Ηθοποιός Σκηνοθέτης Εικαστικός

Απάντηση