Ένα παραδοσιακό, μπρούτζινο ρόπτρο πόρτας, σε σχήμα χεριού.
Η ιστορία του ρόπτρου (αγγλικά: The door-knocker) είναι τόσο παλιά
όσο και η ανάγκη για υποδήλωση της ανθρώπινης παρουσίας
με το χτύπημα μιας πόρτας.
Αυτή η ανάγκη για σήμανση με ήχο,
καλύφθηκε με το ρόπτρο
ή όπως έγινε γνωστότερο στις μέρες μας ως επίθυρο χεράκι.
Στους μυθολογικούς χρόνους συναντάμε το ρόπτρο
σαν έννοια που προσδιορίζει ένα συγκεκριμένο μουσικό όργανο.
Το χρησιμοποιούσαν οι ιερείς της θεάς Ρέας,
όπως αναφέρεται από τον Λουκιανό.
Το όργανο αυτό ήταν ένας μικρός χάλκινος κρίκος
με τεντωμένη επάνω του μεμβράνη μαζί με κρόταλα,
έγχορδα και πνευστά όργανα, χρησιμοποιείτο σε τελετές της θεάς.
Πηγή
Υ.Γ: Αλλά και για να κάνουμε και λίγο χιούμορ
θα σας θυμίσω την παλιά παροιμία με αλληγορική σημασία.
“Στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις κτύπα”
