Πέθανε στα 92 του χρόνια ο παλαίμαχος προπονητής Γιάννης Κόλλιας, προκαλώντας θλίψη σε ολόκληρη την ελληνική ποδοσφαιρική κοινότητα.
Η είδηση ανακοινώθηκε από μία από τις κόρες του, τη Γεωργία, μέσω ανάρτησης στα social media, όπου έγραψε: «Πατέρα μου, οδηγέ της ζωής μου, φως μου, στήριγμα μου… τα συν και τα πλην μας, πάντα εκεί, πάντα δίπλα μου, ένα ακόμη πικρό ποτήρι… πέτα πέτα πέτα ψηλά και ξεκουράσου».
Ο Γιάννης Κόλλιας υπήρξε προπονητής με σημαντικές επιτυχίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπου συμμετείχε σε σεμινάρια της UEFA, ενώ στη χώρα μας δίδαξε σε ορισμένα από αυτά.
Διετέλεσε τεχνικός της Εθνικής Νέων από το 1971 έως το 1975, ενώ παράλληλα, από το 1974 έως το 1975, ανέλαβε και την Εθνική Ελπίδων.
Προπόνησε διάφορες ομάδες, μεταξύ των οποίων τον Πιερικό, τον Ολυμπιακό Βόλου, την Κόρινθο, τη Νίκη Βόλου και τον Παναργειακό.
Η κορυφαία του επιτυχία με την Εθνική Ελπίδων ήταν η 3η θέση στους Μεσογειακούς Αγώνες της Ιταλίας το 1997, καθώς και η 2η θέση στο πρωτάθλημα UEFA στη Ρουμανία το 1998.
Με την Εθνική Νέων κατέκτησε το τουρνουά της Βουλγαρίας το 1973 και την οδήγησε στην 4η θέση στο πρωτάθλημα UEFA στη Σουηδία το 1974.
Πολλοί τον έχουν τιμήσει με θερμά λόγια, όπως ο Τραϊανός Δέλλας, που είχε δηλώσει: «Ο κυρ Γιάννης για εμάς όλους, αλλά κυρίως για εμένα, ήταν ο άνθρωπος που πίστεψε περισσότερο από όλους στο ταλέντο μας όταν ήμασταν μικροί. Έφτιαξε μια ομάδα και την έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης, ασχέτως αν δεν την κατέκτησε. Σημασία έχει ο χαρακτήρας, το ήθος και η παιδαγωγική προσέγγιση που είχε στα πράγματα – τότε ίσως δεν το καταλαβαίναμε, πλέον όμως είναι απόλυτα σαφές για όλους εμάς που ασχολούμαστε με τον αθλητισμό και τα παιδιά. Τον ευχαριστώ γιατί πίστεψε σε εμάς, μας καθοδήγησε, μας έδωσε ευκαιρίες! Πολλά από τα παιδιά του έκαναν μεγάλες καριέρες και στέφθηκαν Πρωταθλητές Ευρώπης το 2004. Ο Γιάννης Κόλλιας έχει την αγάπη, το σεβασμό και την ευγνωμοσύνη όλων μας».
Σε ανάλογο ύφος είχε μιλήσει και ο Άγγελος Μπασινάς, λέγοντας: «Για τον κ. Γιάννη Κόλλια τα λόγια είναι περιττά για να περιγράψουν την πορεία του ως προπονητή, γιατί ήταν αυτός που έκανε τους Έλληνες ποδοσφαιριστές να δούμε με άλλη ματιά την Εθνική ομάδα – και γι’ αυτό δικαιώθηκε με την μετέπειτα πορεία της. Τον ευχαριστούμε από καρδιάς, και είναι το ελάχιστο που μπορούσαμε να κάνουμε γι’ αυτόν: ένα παιχνίδι προς τιμήν του στην Κόρινθο».