Σύμφωνα με τον Γάλλο οικονομολόγο, για να υπάρξει «αποτελεσματική και αξιόπιστη» συμφωνία, υπάρχει μία ακόμη προϋπόθεση: η κυβέρνηση να προσφέρει «πραγματικά αξιόπιστα» μέτρα για να επιτύχει το πρωτογενές πλεόνασμα –κάτι για το οποίο το ΔΝΤ θεωρεί ότι χρειάζεται η μεταρρύθμιση του ΦΠΑ και η περαιτέρω προσαρμογή των συντάξεων κατά 1% του ΑΕΠ– και να δείξει τη δέσμευσή της στις μεταρρυθμίσεις. Ο κ. Μπλανσάρ τονίζει ότι η πρόταση των θεσμών ήδη έχει χαλαρώσει τις ζητούμενες μεταρρυθμίσεις, ενώ το ΔΝΤ είναι ανοιχτό σε εναλλακτικούς τρόπους σχεδιασμού των μεταρρυθμίσεων σε ΦΠΑ, ασφαλιστικό. Ωστόσο, τονίζει ότι οι εναλλακτικές «θα πρέπει να βγάζουν νόημα και να αποδίδουν τη ζητούμενη δημοσιονομική προσαρμογή». Μπορεί οι Ελληνες να ψήφισαν ότι δεν θέλουν κάποιες μεταρρυθμίσεις, λέει, ωστόσο το ΔΝΤ τις θεωρεί απαραίτητες. Οσο πιο αργές οι μεταρρυθμίσεις, τόσο μεγαλύτερη θα πρέπει να είναι η ελάφρυνση του χρέους, όπου επαναλαμβάνει ότι υπάρχει «ένα ξεκάθαρο όριο στο τι είναι πρόθυμοι να κάνουν οι πιστωτές».
Ο ίδιος εκτιμά ότι «στον πυρήνα των διαπραγματεύσεων βρίσκεται ένα απλό ερώτημα: Πόση προσαρμογή πρέπει να γίνει από την Ελλάδα, και πόση από τους επίσημους πιστωτές;». Οπως εκτιμά, «λόγω οικονομικών και πολιτικών εξελίξεων», οι προηγούμενοι στόχοι του προγράμματος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ φέτος και 4% το 2016 δεν είναι εφικτοί. Οσο πιο χαμηλό το πλεόνασμα, εξηγεί, τόσο λιγότερο επώδυνη θα είναι η προσαρμογή. Ωστόσο, τονίζει ότι «όπως υπάρχουν όρια στο τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα, έτσι υπάρχουν όρια στο πόσα θέλουν και ρεαλιστικά μπορούν να προσφέρουν οι επίσημοι πιστωτές».
