Βασ. Αναστασόπουλος

Με τη διαπραγμάτευση για το οικονομικό -και όχι μόνο- μέλλον της Ελλάδας να βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού, το πρόταγμα της ανάπτυξης της χώρας δείχνει να έχει πάει… περίπατο, καθώς προέχει η διάσωσή της.

Για ποια ανάπτυξη, άλλωστε, να μιλήσει κανείς, όταν το επίσημο ποσοστό της ανεργίας στον τόπο μας βρίσκεται ακόμα στο 25% και το ανεπίσημο είναι ακόμα μεγαλύτερο;

 Υπάρχουν ωστόσο ακόμα κάποιες επιχειρήσεις στην Ελλάδα της κρίσης που, αντί να φύγουν από τον… καταραμένο αυτό τόπο, επέλεξαν να μείνουν εδώ και να συνεχίσουν την προσπάθειά τους να αναπτυχθούν σε ένα αφιλόξενο και δυσμενές περιβάλλον. Η πράξη τους αυτή, μάλιστα, μοιάζει τόσο… εθνικοπατριωτική, που κάποιες από αυτές τις εταιρείες βραβεύονται κιόλας για το άνοιγμα νέων θέσεων εργασίας στη χώρα…

Πίσω από τα… βραβεία και τους τιμητικούς τίτλους, ωστόσο, κρύβεται μια ζοφερή πραγματικότητα. Όπως ακριβώς και η Ελλάδα δείχνει -ή, τουλάχιστον, έδειχνε- απ’ έξω… κούκλα, ενώ μέσα είναι… πανούκλα, έτσι και οι επιχειρήσεις αυτές «πουλάνε μούρη», ενώ κάνουν τζίρο στις πλάτες των εργαζομένων τους. Έτσι, μια νέα θέση εργασίας μπορεί να σημαίνει, για παράδειγμα, 436 ευρώ για δουλειά 12 ωρών ημερησίως, έξι μέρες την εβδομάδα συν επτά Κυριακές το χρόνο. Ακόμα χειρότερα είναι τα πράγματα για νεοπροσλαμβανόμενους κάτω των 25 ετών, οι οποίοι, για εργασία οκτώ ωρών ημερησίως και καθεστώς ανάλογο με το προαναφερθέν, λαμβάνουν «καθαρή» αμοιβή της τάξης των… 188 ευρώ. Όλα αυτά, πάντα, υπό το καθεστώς της συνεχούς ορθοστασίας και της αδιάλειπτης παρακολούθησής τους από κάμερες, που καταγράφουν λεπτό προς λεπτό τις κινήσεις στο χώρο εργασίας τους…

Το… αποκορύφωμα, δε, αυτού του «νεοφιλελέ» παραδείσου, είναι ότι τα αφεντικά, τα οποία συχνά αναγκάζουν τους υπαλλήλους τους να δουλεύουν κάτω από αυτές τις συνθήκες, δηλώνουν… αριστερών φρονημάτων -προφανώς, με… δεξιές τσέπες! Φτάνουν έτσι να τζιράρουν κέρδη εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ ετησίως, να βάζουν στόχο για υψηλότερα (άνω του ενός δισ. ευρώ) και, παράλληλα, να «αυτοδιαφημίζονται» περίπου ως η… Γη της Επαγγελίας για νέους εργαζομένους, όταν στην πραγματικότητα η… φάμπρικα δουλεύει με συνθήκες γαλέρας σ’ έναν εργασιακό Μεσαίωνα.

Ιδού, λοιπόν, το εργασιακό και επιχειρηματικό ιδεώδες για την Ελλάδα του 2015 και των επόμενων ετών. Ιδού το νέο αναπτυξιακό μοντέλο, που θα βάλει τέλος στον εφιάλτη της ανεργίας: πρώην… ιδεολόγοι αριστερών καταβολών και πεποιθήσεων στην κεφαλή κερδοφόρων πολυεθνικών, που… πίνουν το αίμα των υπαλλήλων τους, την ώρα που «κολυμπάνε» στα κέρδη.

Εμπρός της -ελληνικής- γης οι κολασμένοι, να προϋπαντήσουμε την ανάπτυξη, που όχι απλά έρχεται… Είναι ήδη εδώ! Τι, όχι;