Κινητοποίηση στην Κόρινθο κατά των συνθηκών στο ΠΡΟΚΕΚΑ Κορίνθου
Βίντεο από την κινητοποίηση των μεταναστών μέσα στη Δομή
Και η επιστολή που αναρτήθηκε στα κοινωνικά δίκτυα
Καλούμε στη δεύτερη ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στους φυλακισμένους πρόσφυγες στην Κόρινθο και ενάντια στα κέντρα κράτησης και τις φυλακές, για να προγραμματίσουμε και να οργανώσουμε τη συγκέντρωση/διαδήλωση έξω από το ΠΡΟΚΕΚΑ στη Κόρινθο και να συζητήσουμε άλλες δράσεις αλληλεγγύης.
«Στις 22/12/2023, 36 Αιγύπτιοι διασώθηκαν από ακυβέρνητο σκάφος κοντά στην Καλαμάτα, επρόκειτο για συνολικά 81 άτομα. Στον απόηχο της διάσωσής τους, εξαναγκάστηκαν σε κράτηση, στερούμενοι νομικής εκπροσώπησης, ψυχολογικής βοήθειας και βασικής ιατρικής περίθαλψης. Μεταξύ των κρατουμένων είναι και ανήλικοι, κάτω των 18 ετών.
Οι κρατούμενοι στερούνται ιατρικής και ψυχολογικής φροντίδας για πάνω από δύο μήνες και έχουν υποστεί βίαιες επιδρομές και έρευνες από αστυνομικούς. Επίσης, δεν τους έχουν δοθεί πληροφορίες (σε γλώσσα που να μπορούν να καταλάβουν) σχετικά με το γιατί κρατούνται και αν και πότε θα αφεθούν ελεύθεροι. Αυτό εντείνει την ψυχολογική δυσφορία που βιώνουν πολλοί από τους κρατούμενους. Η πλειονότητα των ατόμων αυτών δεν έχει πρόσβαση σε νομικές συμβουλές, υποστήριξη ή επαφή με δικηγόρους. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι άνθρωποι βιώνουν σοβαρή και εντεινόμενη ψυχολογική δυσφορία. Ένα άτομο από το γκρουπ αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει, ενώ άλλο άτομο στην ίδια φυλακή αυτοκτόνησε τη περασμένη εβδομάδα.
Στις 26 Φεβρουαρίου, κάποιοι από τους φυλακισμένους μετανάστες ξεκίνησαν απεργία πείνας σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την κράτησή τους και απαιτώντας την απελευθέρωσή τους. Οι απεργοί πείνας βρέθηκαν αντιμέτωποι με απειλές και χειραγώγηση από το κράτος ώστε να τερματίσουν την απεργία τους. Λίγες μέρες αργότερα, 8 άτομα μεταφέρθηκαν από την Κόρινθο στο κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας, χωρίς να τους δοθεί λόγος για τη μεταφορά τους.
Το κράτος ισχυρίζεται ότι η κράτησή τους είναι απαραίτητη για να διασφαλιστεί η ορθή ολοκλήρωση της διαδικασίας ασύλου και για να μην αποφύγουν οποιαδήποτε απόφαση απέλασης. Αυτή είναι μια στρατηγική που χρησιμοποιείται εναντίον ορισμένων εθνικοτήτων ή ομάδων ανθρώπων που το κράτος αναμένει να λάβουν απορριπτική απόφαση, με την προϋπόθεση ότι πρέπει να παραμείνουν στα χέρια του κράτους μέχρι να μπορέσει να τους απελάσει “νόμιμα”. Στην πραγματικότητα, οι απελάσεις σπάνια γίνονται καν και οι άνθρωποι αφήνονται αυθαίρετα ελεύθεροι σε διάφορα στάδια της διαδικασίας. Η κράτηση χρησιμοποιείται ουσιαστικά ως εργαλείο φόβου, ελέγχου και σαδιστικής βλάβης, που έχει τις ρίζες του σε μια ρατσιστική απανθρωποποίηση των ανθρώπων που βρίσκονται σε κίνηση, η οποία στοχεύει επίσης στο να αποτρέψει τους ανθρώπους από το να εισέλθουν στην Ελλάδα.
Η υπόθεση αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Ακολουθεί ένα μοτίβο αυθαίρετης κράτησης ανθρώπων που βρίσκονται σε κίνηση από το ελληνικό κράτος μετά από καταστροφικά ναυάγια και θαλάσσιες διασώσεις, οι οποίες προκλήθηκαν από παράνομες επαναπροωθήσεις και ένα δολοφονικό καθεστώς συνόρων που αναγκάζει χιλιάδες ανθρώπους να διακινδυνεύουν (και να χάνουν) τη ζωή τους στα θαλάσσια και χερσαία σύνορα της Ευρώπης κάθε χρόνο.»
